Come to Penguincountry

Lang leve de ideeënbus

Vandaag maar weer eens een mailtje gestuurd naar aanleiding van iets wat mijn aandacht trok in het nieuws.

Een meneer heeft een boete van 400 Euro gekregen vanwege het beledigen van de koningin. En mijns inziens volkomen terecht. Schelden en/of dreigen is wat mij betreft nóóit een manier om je gelijk te halen danwel je zin te krijgen.

Maar er ging bij mij wel meteen een lampje branden. Hmm. Waarom de koningin wel, en de rest van haar brave onderdanen niet? De medewerkers van het UWV, CWI en IND, om er maar een paar te noemen. Die krijgen dagelijks ook de nodige 'mensenschennis' te horen, dunkt me zo.

Dus ik heb een mailtje gestuurd aan minister Hirsch Ballin, van Justitie. Of het geen idee was om een lik-op-stuk boetebeleid te gaan voeren voor mensen die in een publieke (frontoffice) functie werken. Ik heb overigens geen idee of zoiets al bestaat; naar mijn weten hebben de betreffende medewerkers niet zo heel veel middelen om iets tegen alle vuiligheid te doen die dagelijks over ze wordt uitgestort.

Ik ben benieuwd naar het antwoord.

:-)

Peng maakt zich (weer eens) kwaad

Peng las dit bericht en ontstak in toorn ende razernij. Voor de klikschuwen onder ons; het is een stukje op nu.nl over dat de KLM voortaan geld (50 euro per retourtje om precies te zijn) gaat vragen voor de stoelen met extra beenruimte. Totnutoe waren deze stoelen voor dezelfde prijs als de andere, en kon je er als lang mens om vragen, bij het boeken of inchecken.

Peng is helemaal geen lang mens, welnee, bendergek. 1.73, heel modaal, misschien tegenwoordig zelfs wel klein te noemen. Maar dat gegraai he, dat alomtegenwoordige en rücksichtslose GEGRAAI overal, daar krijgt ze enorme jeuk van. Op de verkeerde manier, welteverstaan.

En dus bezocht ze de site van de KLM (gaat u vooral ook even langs!), om precies te zijn het 'customer care' gedeelte. En liet er een boos bericht achter. Over discriminatie van lange mensen. Dat de KLM klantvriendelijker zou zijn als ze àlle klanten wat meer beenruimte gaven. Dat het niet leuk was om met een trombosebeen op je vakantiebestemming aan te komen. En dat ik nu vast als antwoord, als ik dat al zou krijgen, zou krijgen dat KLM vergeleken met andere maatschappijen nog veel beenruimte had. Of dat ik anders maar business-class moest gaan vliegen. Maar dat dat verder niks gaf. Want dat de medewerkers verder ook niets konden doen aan het graaigedrag van hun hoogste bazen die over de ruggen van gewone mensen zoals u en ik hun winst aan het spekken waren.

Eigenlijk was dat best even lekker. Even stoom afblazen. Helemaal prima tegen de hoge bloeddruk. En het probleem weer dààr teruggelegd, waar het thuishoorde. Fijn.

Groot was mijn verbazing dat ik vandaag zowaar een antwoord had, van KLM. Wilt u ook even lachen? Lees dan vooral gezellig met me mee:

"Geachte mevrouw Peng,

Vriendelijk dank voor uw reactie over onze Seat Choice pilot. U geeft duidelijk aan dat u zich hier niet in kunt vinden. Graag geef ik u een nadere toelichting.

De nieuwe Seat Choice service biedt onze klanten de mogelijkheid om te kiezen voor een stoel met extra beenruimte (Ja, die was er voorheen ook al, dus?). Daarmee voegt hij/ zij meer kwaliteit, comfort en reisplezier toe aan het reizen met KLM. Kiest de klant voor Seat Choice, dan is hij/ zij ook daadwerkelijk verzekerd van een ruimere zitplaats aan boord. Deze zekerheid konden wij in het verleden minder goed bieden. Depraktijk leert dat het concept bij een aantal andere luchtvaartmaatschappijen reeds succesvol is geïntroduceerd en waardering oogst bij de klanten (U bedoelt; u werd zelf opgelicht door een concurrent en u vindt het jammer dat u het niet zelf als eerste bedacht had. Dat van dat 'waardering oogsten' kan ik me eerlijk gezegd helemaal niets bij voorstellen overigens. Meer geld voor dezelfde service, hiep hiep hoera!).

De Seat Choice mogelijkheid geldt tijdens de pilot periode alleen op KLM vluchten vanuit Singapore, Manila en Curaçao naar Amsterdam. Passagiers die inchecken via Internet-Check-In, worden gewezen op deze mogelijkheid zolang er Economy Class stoelen met extra beenruimte beschikbaar zijn. Per vlucht gaat het om een beperkt aantal stoelen; daarom geldt het aanbod op basis van "first come, first serve". De prijs is 50 Euro per stoel per vlucht en betalen kan uitsluitend via credit card (Nee nou wordt ie mooi! Zit u in deze brief, als antwoord op mijn klacht, nog een beetje reclame te maken voor die volksverlakkerij van u ook??). 

Tot slot wil ik u nogmaals bedanken voor uw oprechte feedback. Ik hoop dat mijn toelichting voor meer duidelijkheid heeft gezorgd. Tevens verzeker ik u dat uw klacht wordt geregistreerd en doorgegeven aan het verantwoordelijke management (yeah, right...).   

Met vriendelijke groet,

Linda O.
Customer Care
KLM Nederland"

Echt. Ik geef het op. Een mens kan nog zo hard proberen de wereld te veranderen, maar het zit niet echt mee. Maar dat de lezertjes, die aan Peng vragen, 'Wanneer staat er nou eens iemand op die er wat aan DOET, Peng?', niet denken dat ik het niet geprobeerd heb!

;-)

Klantvriendelijk

De klanten van ABN Amro maken zich zorgen. Wat gebeurt er met mijn bank? Moet ik mijn rekening misschien maar opzeggen, en mijn centjes bij een andere bank gaan onderbrengen?

Dat zo'n op handen zijnde overname ook voordelig uit kan pakken, maakte Peng gisteren mee. Het volgende was het geval. Peng heeft een paar *kuch* jaar gestudeerd. En de betaalde studiecentjes kan ze via haar werkgever terugvorderen. Inclusief kassabonnen, rekeningafschriften, en niet te vergeten uitgebreide onderbouwingen van welke centjes en waarom.

Nu is Peng een dermate gedisciplineerd boekhoudster, dat ze had gedacht over deze declaratie minimaal net zo lang te gaan doen als over haar studie. Maar dat vond personeelszaken dan weer niet grappig. Graag voor het einde van april... nou vooruit, mei dan, indienen, hadden ze gezegd.

Probleempje was alleen, dat Peng niet alle *kuch* afschriften van de afgelopen paar *uche* jaar kon vinden. Dus fluks dé Bank gebeld. Als zij mij mogen lastigvallen met brieven over flexibele kredieten, creditcards, stand-by services en wat dies meer zij, dan mag ik hen toch ook gerust eens bellen, dacht ik zo.

0900-0024, optie 6. Goedemiddag, met de klantenservice van dé bank. Waarmee kan ik u van dienst zijn mevrouw? Hallo bank. Kunnen jullie mij van de ontbrekende rekeningafschriften voorzien? Liefst eigenlijk alle afschriften tussen *ahum* september 2000 en juni 2006...? Natuurlijk kan dat mevrouw! En u boft, want tot en met het jaar 2000 rekenen we maar €2,98 per rekeningafschrift! Alles dat ouder is, kost tussen de 35 en 40 euro per uur, omdat dat uit het foto-archief opgedoken moet worden. *slik* En u zei, dat ik tot en met 2002 nog elke week een rekeningafschrift van jullie kreeg..? Dat klopt inderdaad mevrouw! *verslik* Nou, weet u wat, dan beperk ik me wel tot de echt belangrijke rekeningafschriften. Kunt u zoeken op 'termijn collegegeld Haagse Hogeschool'? Nee sorry, dat kunnen we niet mevrouw. We kunnen wel zoeken op datum of op volgnummer, maar niet op kenmerk. Hm. Dat schiet niet op. Weet u wat, ik bel de Haagse Hogeschool wel even, om te vragen of zij me de juiste afboekingsdata van de termijnen collegegeld van de studiejaren 2000 tot 2006 kunnen geven.

Om een lang verhaal kort te maken. Nee, dat kon de Haagse Hogeschool niet. Heel bijzonder, een HBO-instelling die zijn financiële gegevens blijkbaar niet bewaart. Danwel, bijzonder domme medewerkers bij de studentenadministratie in dienst heeft, want die wisten van niets. Ik besloot na een uitermate uitputtend telefoontje maar niet verder te gaan vragen, want dat kon zomaar nog jaaaaren duren.

Maar, had ik inmiddels bedacht. Dé bank had elk jaar braaf de door mij ingeleverde machtigingen in ontvangst genomen. Dus op mijn eigen bankkantoor zou toch nog vast iets in mijn dossier moeten zitten?

Hallo bank, daar ben ik weer! Hebben jullie misschien mijn machtigingen nog? Niet echt mevrouw, maar ik kan wel even kijken of ik u kan helpen met zoeken naar de juiste afschrijvingen?

Om wederom een lang verhaal kort te maken. De dame van dé bank en ik hebben ruim drie kwartier aan de telefoon gehangen. Zijn bijna alle afschriften tussen 2000 en 2006 doorgestruind. Zij ontdekte onvermoede capaciteiten in het systeem waar zij mee werkte (weer iets nieuws geleerd!) en ik kon tot mijn grote geluk de nummers van alle ontbrekende afschriften noteren.

Ik weet niet of dit standaard service is van mijn bank (ik vermoed van niet, want ze moeten natuurlijk wel genoeg geld verdienen om aan de graaiers af te kunnen dragen), maar ik vermoed dat ik geheel onbedoeld maar ontzettend opportuun in een soort van stiptheids-klantvriendelijkheidsactie terecht kwam. Mij hoor je niet klagen, sterker nog. Ik zou willen dat elke instantie zo klantvriendelijk was, in plaats van de burger zoveel mogelijk uit te knijpen. Waar dacht u dat het dagelijkse chagrijn van de Nederlander vandaan kwam, ik vermoed dat ik het wel weet.

Dit weekend ga ik mijn declaratie maar eens in orde maken. En die bank? Laat die bank maar schuiven. Paulien, want ik weet je naam nog wel, heel hartelijk bedankt voor je hulp!

;-)

Dodenherdenking

Vanavond naar de televisie zitten kijken tijdens de Dodenherdenking.

Stiekem volschieten als de laatste trompetklanken wegsterven en het 2 minuten zwijgende publiek gefilmd wordt. Oud-strijders. Kinderen op de schouders van hun ouders. Ouderen. Jonge mensen. De hele Dam staat vol. Ondanks het feit dat de Tokkie-kindertjes bij mij in de straat rustig doorgaan met gillen, heb ik toch zo het idee dat het wel goed zit met onze besef van vrijheid en dankbaarheid daarvoor.

En dan wordt het Wilhelmus ingezet.

Vraag me niet waarom, maar bij de eerste klanken krijg ik altijd kippenvel. Het goeie soort, welteverstaan.

Cheers, deel II

Op nu.nl kom je toch altijd de leukste dingen tegen. Kunnen de lezerdjes zich nog herinneren, dat Peng een brief schreef aan de Europese Commissie, over wat er met al dat teveel betaalde geld aan bier zou gebeuren?

Daar kwamen best veel reacties op binnen. Blijkbaar ben ik niet de enige consument, die zich bedonderd voelt.

En daarop speelt de site van deze heren mooi in. Je kunt er je bierverlies berekenen, en tevens een protestbericht sturen aan de brouwers. Niet verkeerd, als je bedenkt dat het gemiddelde bedrag per gedupeerde meer dan 1900 euro is.

Mag ik dan nu graag horen, wie er vast van overtuigd is dat de heren brouwers ook daadwerkelijk met deze centjes over de brug gaan komen...?

;-)

Cheers!

Peng schrijft brief aan de Europese Commissie:

"Geachte lezer,

Ik lees zojuist op internet het bericht dat bierbrouwer Heineken een boete van 219 miljoen euro krijgt vanwege het maken van prijsafspraken met zijn concurrenten. Ook Grolsch en Bavaria moeten (kleinere) boetes betalen. Bij elkaar in ieder geval bijna zo'n 300 miljoen.

Ik vraag me af wat er met dit geld gebeurt? Aangezien het feitelijk geld is dat de (bierdrinkende) burger al die jaren teveel heeft betaald, lijkt het me niet meer dan logisch dat er minimaal een substantieel gedeelte van wordt teruggegeven aan de burger.
Wellicht is dat te simplistisch gedacht, des te meer reden waarom ik deze vraag graag aan u voorleg.

Met vriendelijke groet,

Peng"

Wij houden u vanzelfsprekend op de hoogte van de afloop van dit verhaal...

;-)

Dawn Aung San Suu Kyi

Walk on - U2

And love is not the easy thing
The only baggage you can bring...
And love is not the easy thing...
The only baggage you can bring
Is all that you can't leave behind

And if the darkness is to keep us apart
And if the daylight feels like it's a long way off
And if your glass heart should crack
And for a second you turn back
Oh no, be strong

Walk on, walk on
What you got, they can't steal it
No they can't even feel it
Walk on, walk on
Stay safe tonight...

You're packing a suitcase for a place none of us has been
A place that has to be believed to be seen
You could have flown away
A singing bird in an open cage
Who will only fly, only fly for freedom

Walk on, walk on
What you got they can't deny it
Can't sell it or buy it
Walk on, walk on
Stay safe tonight

And I know it aches
And your heart it breaks
And you can only take so much
Walk on, walk on

Home...hard to know what it is if you never had one
Home...I can't say where it is but I know I'm going home
That's where the heart is

I know it aches
How your heart it breaks
And you can only take so much
Walk on, walk on

Leave it behind
You've got to leave it behind
All that you fashion
All that you make
All that you build
All that you break
All that you measure
All that you steal
All this you can leave behind
All that you reason
All that you sense
All that you speak
All you dress up
All that you scheme...

Opgedragen aan (Dawn) Aung San Suu Kyi, winnares  van de Nobelprijs voor de Vrede met haar niet aflatende strijd voor de mensenrechten en democratie in Myanmar (Birma).

Zo leer je nog eens iets van een songtekst.

B-maatschappij

Het zal de brave lezertjes vast niet ontgaan zijn dat Peng geen groot fan is van het voor dag en dauw opstaan. Tot dag en dauw doorgaan, graag, maar dauwtrappen is niet echt aan mij besteed.

En nu las ik net dit bericht op nu.nl.

Hoe eenvoudig kun je iets maken? Ohhhh, zo'n beweging mag van mij in Nederland ook wel..!

;-)

Klinken met Klink

Schaamteloos gejat van nu.nl:

"Klink wil happy hour aanpakken

Uitgegeven: 22 maart 2007 08:10
Laatst gewijzigd: 22 maart 2007 09:09

DEN HAAG - CDA-minister Ab Klink van Volksgezondheid wil 'zo snel mogelijk' de zogenoemde happy hours en andere prijsacties in cafés aanpakken.

Uit onderzoek van de Universiteit Twente (UT) blijkt dat veertien- en vijftienjarigen gretig gebruik maken van deze kortingen. Klink wil daar een stokje voor steken. Een woordvoerder van de minister bevestigt donderdag een bericht van die strekking in Trouw.

Klink wil binnenkort om tafel met de horeca en de gemeenten, om afspraken te maken over de prijsacties. "De nadruk moet daarbij liggen op het niet meer aantrekken van minderjarige jongeren", aldus een woordvoerder.

Uit het onderzoek van de UT, in opdracht van Stichting Alcoholpreventie, blijkt dat een op de drie cafés alcoholhoudende drank met korting aanbiedt."

Uhm, minister Klink...? *aarzelend handje opsteekt*

Is het niet sowieso verboden alcohol te schenken aan minderjarigen...?

Idioot.

;-)

Don't get mad, get even

"Had je toen ooit gedacht dat het op een dag anders zou zijn?" Deze opmerking, gelezen ergens op een weblog, gecombineerd met het onbegrip tegenover militante minderheidsgroeperingen, deden mij tot het volgende besluit komen.

Goedpraten kan ik het nooit, verdedigen ook niet. Iemand een andere perceptie meegeven, misschien wel. Vandaar ook even mijn manier weergegeven om e.e.a. te bekijken.

Stel u voor. U wandelt uw eigen straat binnen. U weet wel, die mooie straat met rijtjeshuizen of misschien zelfs wel vrijstaande woningen. Netjes geveegd, spelende kinderen, keurige voortuintjes, glimmende auto's voor de deur.

Nu dan dezelfde straat. Overal ligt puin. Her en der scharrelt een magere zwerfhond rond. De huizen zijn uitgebrand en/of totaal kapotgeschoten door bombardementen. U moet trouwens uitkijken, want het zou zomaar kunnen dat er een scherpschutter op de loer ligt. Gespannen luistert u of u het geluid hoort van vliegtuigen, die nieuwe bombardementen aan zullen kondigen.

U heeft net boodschappen gedaan. Dat wil zeggen, u heeft gekeken of u ergens drinkwater kon vinden, want water uit de kraan heeft u allang niet meer. Net zomin als stroom of gas trouwens. U mag blij zijn als u een schamel potje kunt koken boven gevonden afvalhout. Uw kleren en die van uw kinderen zijn oud en gescheurd, en u probeert uw kinderen lezen bij te brengen uit een paar beduimelde boekjes die u nog heeft kunnen redden; de school is ook platgegooid. Elke dag bent u bang voor uw eigen leven en dat van uw kinderen. Wat voor toekomst hebben ze?

Zou u zich dan ook niet gefrustreerd en machteloos voelen, zou u dan ook niet verschrikkelijk boos worden?

Tel uw zegeningen.

En vergeet niet, de wereld ook eens vanuit een ander perspectief te bekijken.

Maxime Verhagen

Ieuw.

Dames en heren, mag ik u voorstellen.

Het beste bewijs dat, bij de mensen die het in dit land schijnbaar voor het zeggen hebben, vriendjespolitiek boven vakmanschap gaat.

Drs. M.J.M. Verhagen.

:-S

PS Zou je in dit geval nou ook kunnen spreken van corruptie danwel een omkoopschandaal..?? Schijnt héél hip te zijn tegenwoordig..

Tsunamislamisering?

Het moet toch niet gekker worden. Eerst moeten de moslims de helft uit de Koran scheuren omdat daar teveel gewelddadige dingen in zouden staan. Tuurlijk meneer Wilders, en heeft u de Bijbel al eens nageslagen op alle gewelddadige zaken die daarin staan vermeld? Ik zal een simpel voorbeeldje noemen. Mensen die vredelievendheid en naastenliefde prediken, nagelen we aan een kruis. Wow, enorme extremisten, die christenen. Mogen die hier wel blijven wonen zonder minimaal de helft uit hun gebedsboek te scheuren? Idioot.

En nu heeft de paranoia van meneer Wilders een nieuw dieptepunt bereikt. Een Turkse en een Marokkaan zijn geïnfiltreerd in het kabinet! Kijk uit, de terroristen komen! En stiekem zullen ze de macht overnemen en binnenkort moeten we allemaal hoofddoekjes dragen en schapen slachten en elke dag vijf keer bidden met het gezicht naar Mekka. Over die mafketel van een Rouvoet, die nota bene minister van Jeugdzaken wordt (en binnenkort vast de zondagsschool weer verplicht voor alle kinderen zal willen invoeren), heeft hij het niet. Idioot.

Meneer Wilders is een idioot. Een kleinzielige, bange idioot die het liefst persoonlijk alle kruistochten uit de Middeleeuwen nog eens over zou willen doen. Alleen naar Pakistan durft ie alvast niet.

Zo. Dat vindt Peng ervan.

:-(

Staken

Nou had ik vandaag gerust even mee kunnen gaan lopen. Het is tenslotte toch om de hoek.

Op de één of andere manier leek het mij niet zo kies, gezien de andere ontwikkelingen die op dit vlak spelen.

Aan de andere kant.

Als er toch 15.000 man uitmoet.

Kunnen ze van hun salaris net zo goed wat aan mij geven.

;-)

Aaibaar?

Een parkiet is natuurlijk ontzettend afgezaagd als huisdier.

Nee, dan kun je beter een hippe kreeft nemen.

Alhoewel ik me dan wel weer afvraag of het verstandig is om de elastieken bandjes van zijn scharen te halen, qua aaibaarheidsfactor.

;-)

Mede mogelijk gemaakt door...

Soms, heel soms... ben je toch wel een beetje trots op je werkgever.

Sterker nog.

Ik zat ouderwets te snotteren toen ik dit berichtje las.

;-)

Illegal alien

Iedere vreemdeling die naar Nederland komt met de bedoeling er langer dan drie maanden te blijven, moet tegenwoordig in het land van herkomst een inburgeringsexamen doen. Dit om te voorkomen dat mensen met een verkeerd beeld van Nederland hierheen komen, en om het inburgeringsproces als ze eenmaal hier zijn, te versnellen.

Een aantal groepen mensen is vrijgesteld van dit inburgeringsexamen. Het gaat om mensen die weliswaar hierheen komen voor langere tijd, maar in eerste instantie niet met de bedoeling daarna ook hier te blijven. Zoals daar zijn; studie, au pair, uitwisseling, medische behandeling, uitzending.

Ik geef u de volgende praktijkcasus in overweging.

Een jongedame uit Bulgarije, afgestudeerd in een studie met een heel moeilijke en technische naam, wil graag nog een tweede studie volgen in het buitenland om haar kansen op de Bulgaarse arbeidsmarkt te vergroten. In Nederland vindt ze aan een vooraanstaande universiteit een studie, die perfect aansluit bij haar andere studie. Zo gezegd, zo gedaan. Ingeschreven bij de universiteit, verblijfsvergunning aangevraagd en afgereisd naar Nederland. Al snel leert ze de Nederlandse taal en haar studie verloopt voorspoedig. Ze doet het zelfs zo goed, dat ze er een tijdelijk baantje aan de universiteit aan overhoudt.

In de tussentijd ontmoet ze een Nederlandse jongeman. Ze worden verliefd, en tegen het einde van haar driejarige studie trouwen de twee. Ze huren een huis en beginnen hun Nederlandse leven als jong getrouwd stel. Dan studeert ze af… en krijgt tot haar grote schrik te horen dat haar verblijfsvergunning daarmee afgelopen is, en dat ze geacht wordt te vertrekken. Doet ze dat niet, dan is ze illegaal!

Maar ze is toch getrouwd met een Nederlandse man? En de Nederlandse arbeidsmarkt staat toch te trappelen om haar in dienst te nemen? Ze heeft al verschillende aanbiedingen liggen! En, buiten dat. Ze voelt zich Nederlandse!

Helaas is ze, om onder het kopje ‘gezinshereniging’ te vallen, nog te kort getrouwd. En de Nederlandse bedrijven die haar graag willen hebben, bedenken zich bij nader inzien liever, als ze horen dat ze de moeite van een langdurige en omslachtige werkvergunningaanvraag moeten aangaan. Dan maar een Nederlandse kandidaat.

Nee mevrouw, zegt de IND. U moet terug naar Sofia. Daar inburgeringsexamen doen, en een nieuwe, langdurige verblijfsvergunning aanvragen. Wat by the way een maand of drie kan duren, omdat de IND natuurlijk de tijd nodig heeft om één en ander van uw opgegeven personalia na te gaan. En al die tijd wordt u geacht braaf in Sofia te blijven. Heeft u daar eigenlijk nog woonruimte…?

Dat is de inburgeringswet- en regelgeving voor u, dames en heren.

Leeswijzer

Omdat Peng door de bomen het bos niet meer zag:

in·ti·fa·da (de ~, ~'s)

1 opstand van de Palestijnen in de door Israël bezette gebieden

fat·wa (de ~ (m.), ~'s)

1 door een islamitisch rechtsgeleerde geformuleerd decreet of vonnis

ji·had (de ~, ~s)

1 religieuze inspanning bij de moslim

2 heilige oorlog [vooral buiten de islamitische wereld]

Ultieme remedie tegen vergrijzing

Vanmiddag op een verjaardagsborreltje hier in de buurt, tesamen met mijn gespreksgenoten eindelijk de ultieme remedie tegen vergrijzing gevonden.

Het enige wat er hoeft te gebeuren, is een structureel verbod op airco's in bejaardentehuizen. Waar ze overigens sowieso al geen geld voor hebben.

De rest doet de natuur, door middel van global warming. Het is een conjuncturele beweging, de wal die het schip keert.

Bron: artikel nu.nl

PS Aan de andere kant, als we wél en masse aan de airco gaan, valt de stroom misschien wat vaker uit. En dat is weer goed voor de bevolkingsaanwas.

Zucht.

Choices, choices...

;-)

Ayaan Hirsi Ali

Gebruik voor uw reactie... de reactieknop.

Alternatieve nabrander/ter overweging: Waarom is het Nederlandse volk alleen maar zo eensgezind als het ergens 'tegen' kan zijn?

Tweede nabrander: Vraag me af hoe mevrouw Hirsi Ali straks Amerika -met haar nog veel strengere immigratiewetgeving- gaat binnenkomen?

Buzz's the word..

Het kan zijn dat je vandaag of morgen een mailtje van Peng krijgt. En, wees maar niet bang. Niks moet, en alles mag.

Waar ik nu weer over koeterwaals?

Over 'buzzen'.

Werd zelf 'gebuzzed' door vriendinnetje Hens.

"Misschien moet je er ook eens naar kijken. Jij vindt het toch ook leuk om, liefst gratis, nieuwe dingen uit te proberen en daarover je mening te geven?"

Ja nou. Dat weten de lezertjes onderhand al wel, vermoed ik zomaar.

En hoe dat dan werkt?

Ik neem even de tekst over van de website zelf:

"Wat is Buzzer?
Buzzer is een platform. Een plek. Waar nieuwsgierige, mondige en sociaal actieve consumenten in staat worden gesteld als eerste nieuwe producten te testen. Waarvoor je niets betaalt. We pakken een voorbeeld. Jij hebt je ingeschreven als Buzzer (over de inschrijving verder naar beneden meer...), wat gebeurt er dan ?

Je Eerste Campagne - Welk product ga je buzzen?
Om nieuwe producten te kunnen gaan testen en buzzen moet je ingeschreven staan op een Campagne. Je hoort van Buzzer over de start van nieuwe campagnes via een emailtje. Je logt dan in, komt uit op je Mijn Buzz pagina en klikt op de link of het plaatje dat hoort bij een nieuwe campagne. Je krijgt dan een BuzzPreview te zien. Je ziet en leest meer over het product.
Je gebruikt de BuzzPreview om te bepalen of het product iets voor jou is. Je hoeft natuurlijk niet van tevoren te weten of je het geweldig gaat vinden, want je moet het eerst testen. Maar je moet wel het idee hebben dat dit product echt iets voor jou zou kunnen zijn. Is dat niet zo ? Dan schrijf je je niet in op deze campagne, maar wacht je gewoon op de volgende.

De BuzzKit - Het begin van een campagne
Je staat nu ingeschreven op de campagne. Kort na je inschrijving ontvang je de BuzzKit...
In de meeste gevallen is een BuzzKit het product zelf: bijvoorbeeld een cd, en een boekje. Dit boekje geeft je meer informatie over het product, hoe de campagne in elkaar zit (tot wanneer), welke extra's je krijgt als Buzzer tijdens de campagne. Maar ook geven we je tips. Over het buzzen. Op welke momenten, wie geïnteresseerd zou kunnen zijn in het product, en hoe je makkelijk je mening erover kunt delen met anderen.

Rapporteren - De Macht van je Mening...
Je hebt natuurlijk meteen de BuzzKit uitgepakt en, in dit geval, de cd beluisterd. En dan gebeuren er twee dingen. Altijd. Of je nou wilt of niet.
1. je vormt een mening over het product.
2. je praat met anderen over het product.

En om die twee dingen gaat het bij Buzzer. Het vormen en delen van je mening over nieuwe producten. In eerste instantie met vrienden, en collegas. Maar ook met Buzzer. En dat doe je door te rapporteren. Via je Mijn Buzz pagina. Over twee dingen; wat je zelf vindt van het product (wij noemen dat feedback), en met wie, hoe je hebt gesproken over het product en wat zij er van vonden (wij noemen dat buzz). Rapporteren doe je in je eigen woorden, het mag heel kort, en je doet het elke keer als je iets te vertellen hebt. Dus als je nieuwe feedback wilt geven over het product, of als je weer nieuwe mensen hebt gesproken over het product dat je buzzt.

Extra's - Leuke dingen tijdens de campagne
En dan gebeuren er allerlei extra dingen tijdens een campagne. Een mp3tje om door te sturen, prijzen voor de meest actieve Buzzers, nog veel meer. Maar dat merk je wel als je Buzzer bent geworden en je meedoet aan je eerste campagne..."

Klinkt geinig?

Als je een mailtje van me hebt gekregen, weet je nu wat je ermee kunt doen.

En heb je geen mailtje van me gekregen, meld je dan zelf even aan, door op het logo hieronder te klikken.

Veel plezier met buzzen!

Peng zegt: Geinig nieuw marketing-instrument...
Kom maar op met die gratis cd's, concerten, spellen, boeken etc.!

De prins die een kikker werd..?

Het meest opmerkelijke showbizznieuws van vandaag.

Volgens Rachel: "Ik was op vakantie en elke dag zagen we een kikker. En op de laatste dag kwam hij binnenlopen. Andere mensen zullen denken: ze spoort niet. Maar ik denk: dat is Dré."

Te alhierent vragen we ons af of de kikker ook zijn eerste sixpack al soldaat gemaakt heeft.

Vrijheid

Vanavond was de Dodenherdenking, en morgen vieren we Bevrijdingsdag. Alhoewel, vieren? Ik begreep dat maar een fractie van de mensen ook daadwerkelijk een vrije dag heeft. De rest moet allemaal 'gewoon' werken. Ik moet zeggen, dat vind ik wel een aparte zaak. En begrijp me goed, ik ben zeker niet voor een 'excuus-truus' vrije dag zodat iedereen weer even flink los kan gaan in dit toch al soms in ernstige mate verdebiliseerde land (met excuus aan de mensen die wel echt geestelijk gehandicapt zijn).

Op televisie hoorde ik mensen praten over een andere invulling geven aan de Dodenherdenking/Bevrijdingsdag, omdat steeds minder mensen de oorlog ook daadwerkelijk meegemaakt hebben, en dus ook echt weten waarover ze praten. Pardon?

Ik ben geboren in 1971. Mijn vader in 1940 en mijn moeder in 1943. Dat zij de oorlog bewust hebben meegemaakt, kun je dus niet zeggen. En zelfs uit de verhalen van opa's en oma's van beide kanten heb ik begrepen dat onze familie (gelukkig) nooit direct in de 'vuurlinie' gelegen heeft.

Toch krijg ik elk jaar op 4 mei, om een uur of acht, een brok in mijn keel en begin ik inene wat waziger te zien. Als de koningin een krans legt op de Dam. Als daarna de taptoe geblazen wordt. De twee minuten stilte, de camera die over het zwijgende publiek zwenkt. Ik zie dat ik niet de enige ben die een traantje wegpinkt.

En als dan om twee minuten over acht de eerste tonen van het Wilhelmus worden ingezet, kruipt er een kippevel-rilling door me heen. Van ontroering. Van het, in godsnaam dan toch maar, die ene keer per jaar, trots zijn op het feit dat ik Nederlander ben.

Eigenlijk moet je daar dus helemaal niks aan veranderen.

Vind ik. (en dat mag ik! Want ik woon in Nederland!)

Het evangelie volgens Judas

Nog even voortbordurend op mijn vorige logje (zie ook de reacties daar); ik had het daarin over een documentaire die ik gisteren zag op Canvas. Ik dacht hier al eerder een stukje van gezien te hebben, en dat had ik goed; oorspronkelijk is deze documentaire gemaakt voor National Geographic. Ik geef jullie hierbij een korte samenvatting van de documentaire die ik vond op de website van Canvas, en onderaan nog een link naar de relevante pagina's van National Geographic. Het lijkt wel een soort Da Vinci Code...!

"Het evangelie volgens Judas
Zaterdag 15 april 2006
Dat het bestond was bekend, maar wat het precies vertelde was onduidelijk. Wat door de Kerk jaren is afgedaan als ketters, werpt vandaag een heel nieuw licht op het overlijden van Jezus. Het verhaal van het evangelie volgens Judas.

In Terzake Zaterdag het verhaal van het Evangelie volgens Judas. Een geschrift geschreven in de derde eeuw en herontdekt in de jaren zeventig van vorige eeuw. Een aantal keren verkocht en zelfs een keer gestolen. Maar nu gerestaureerd en getoetst op authenticiteit, klaar voor vertaling en interpretatie uit het Koptisch.

Aan de hand van realistische reconstructies en met het verificatie- en analyseproces als leidraad, vertelt Terzake Zaterdag het verhaal van het Evangelie.

Een nieuw inzicht in de complexe begintijd van het Christendom en vooral een heel nieuw zicht op de persoon van Judas. Hij blijkt niet de verrader voor wie hij jaren heeft moeten doorgaan, maar een van Jezus' trouwste volgelingen.

"Of je er nu akkoord mee gaat, het interessant vindt of laakbaar, het geeft een enorm interessant inzicht in wat een volgeling van Jezus in de prille Christelijke beweging blijkbaar belangrijk vond."

The Lost Gospel of Judas - National Geographic Channel, 2006. (klik voor nog veel meer informatie)

Viva Zapatero!

Zojuist heb ik op Canvas ("d'n Belg") een film/documentaire bekeken over persvrijheid en censuur in Italië. "Viva Zapatero!" vertelt het verhaal van het satirische programma 'Raiot' (RAI is de publieke Italiaanse omroep, en een 'riot', ach, u komt er wel uit, niet?), dat zonder opgaaf van reden van de buis gehaald werd, zelfs al werd het goed bekeken en gewaardeerd door de Italianen.

Tja. Dat hadden we op onze klompen kunnen aanvoelen natuurlijk. Als je een man, die op twijfelachtige manier de macht over de complete media verworven heeft, en die bovendien in bezit is van een opvliegende en lichtgeraakte persoonlijkheid, een beetje gaat afzeiken en belachelijk maken, dan kan hij daar niet om lachen.

Dan zegt hij niet, och, ook de beste maakt weleens een foutje, volgende keer beter. Welnee. Macht is er, om misbruikt te worden. Wie niet voor mij is, is tegen mij! Weet je wat. Ik bel wel even met mijn vrienden bij de omroep, en dat programma verdwijnt van televisie. Hoei. Ruikt een beetje naar een dictatuur, meneer Berlusconi.

Het meest choquerende vond ik nog het stukje, waarin Sabina Guzzanti (hoofdrolspeelster in dit verhaal), zoals gedurende de hele film gebeurt, wederom één van de verantwoordelijken van de omroep, politiek, etc. confronteert met de opgelegde censuur. Als de man zich niet meer kan redden, begint hij zinspelingen te maken op Sabina's vader, die blijkbaar in de Senaat zit. Wat zou die er niet van vinden, van zo'n dochter? Heeft ze hem al eens geconsulteerd hierover?

Geniepig. Onderhuidse bedreigingen. Journalisten, nieuwslezers, presentatoren, iedereen die een afwijkende mening verkondigt, lijkt van het podium te verdwijnen. Brrrr. De term '(terugkeer van) fascisme' duikt zelfs al enkele malen voorzichtig op tijdens de film.

De film, die verder nog een bloemlezing geeft van andere satirische programma's in verschillende Europese landen, en eveneens interviews met deskundigen bevat, is met bedoeling juist nu uitgezonden. Volgende week mag het Italiaanse volk naar de stembus. Het zal mij benieuwen of de centrumlinkse oppositie weer aan het woord komt. En of ze ook in staat zijn een vuist te maken tegen de Berlusconi-monopolie.

Of dat ze, gelijk Sun met Microsoft, slechts een kunstmatig in leven gehouden toneelstuk zijn, dat alleen bestaat om de schijn van een Italiaanse democratie op te houden.

Sabina Guzzanti als Silvio Berlusconi in het gewraakte 'Raiot'.

Hier een artikel uit het NRC Handelsblad over deze film, alhoewel het in eerste instantie gericht is op het feit, hoe Canvas films en documentaires uitzendt, voordat ze zelfs ook nog maar in de bioscoop zijn geweest.

En hier een uitstekende samenvatting/recensie (alhoewel de Belgen de naam van onze koningin niet helemaal lijken te kennen...).

Nederland schoon!

In het kader van; Het is weer eens tijd voor een politiek correct logje.

Als kind leerde ik al van mijn moeder, dat ik papiertjes niet zomaar op straat mocht gooien. Nee, dat moest in de afvalbak. En was die niet in de buurt, dan moest ik het bewaren tot we er wel een tegenkwamen. Extra zorg werd besteed aan kauwgommetjes, die moesten eerst nog in een stukje papier gerold worden, zodat ze nergens aan vast zouden kleven.

Later woonde ik dicht in de buurt van de Haagse Schilderswijk, en nam elke ochtend tram 12 naar mijn werk, die langs de Haagse markt reed. Zeker als het winter werd, en alle struiken kaal waren, was het een troosteloos gezicht. Honderden dunplasticen tasjes verstrikt in de takken, en overal ander zwerfvuil zoals blikjes, lege sigarettenpakjes, papieren zakdoekjes (wist u dat papieren zakdoekjes niet verteren? In Oostenrijk zet men zelfs speciale waarschuwingsbordjes neer langs de bergwandelroutes, om te proberen deze vervuiling tegen te gaan!), etc.

Een paar jaar geleden ging ik op vakantie naar Egypte, en bezocht ook Caïro. Toen we door de (armere) buitenwijken reden zag ik iets, waarvan ik tot dan toe alleen maar gehoord had. Hier in Nederland hebben we blokken flats met grasveldjes ertussen. Daar wordt gespeeld, gevoetbald of hooguit de hond uitgelaten. In Caïro worden deze veldjes tussen de woonbarakken gebruikt als vuilnisbelt. Iedereen gooit zijn rotzooi over het balkon, en het stapelt zich vanzelf wel op. Mijn treurnis was nog groter dan tijdens de winterse tramritten in Nederland. Jongens jongens, wat kunnen we er met zijn allen een troep van maken zeg.

Peng is tegenstander van kleinburgerlijkheid en truttigheid, dat mag genoegzaam bekend geacht worden. Maar aan de andere kant is Peng ook een warm pleitbezorgster voor ons milieu.
Vanavond zag ik een reclamespotje op televisie. 'Een schoon Nederland ligt voor het oprapen', was de slogan. En ik zag iemand een weggegooide bananenschil van straat oppakken en weggooien.

Ja, misschien lijkt het truttig en typisch Nederlands, van die keurig schoongeveegde straatjes en smetteloos opgeruimde wijken.

Nou.

In dat geval is Peng GRAAG typisch Nederlands.

20 t/m 25 maart: Week van Nederland schoon! 25 maart: Landelijke Opschoondag!

Voor meer informatie, klik op de afvalbak hierboven.

Beu

Peng is het beu, dames en heren.

Collega's met kinderen.

Die drie dagen of minder werken vanwege die kinderen.

Die in de dagen dat ze werken, nooit bereikbaar zijn omdat ze druk-druk-druk zijn. Omdat ze vijf dagen werk in drie proberen te proppen*.

Die als ze een paar dagen ziek zijn, meteen dus een hele week werk laten liggen, die Peng mag opvangen.

Die bovendien ook continue ziek zijn, omdat kindergrut een hoop nieuwe bacterietjes en virusjes meesleept van de opvang. En met een beetje gemak en passant Peng nog aansteken ook.

Die potverdorie klagen dat ze liever werken dan thuis bij de kinderen zijn, omdat ze het daar nog drukker hebben dan op het werk.

Die ervoor zorgen dat Peng niet met verlof mag, omdat Peng onderhand nog de enige constante factor van de afdeling is.

Die ook altijd voorgaan als het om het opnemen van verlofdagen gaat, omdat ze rekening moeten houden met de schoolvakanties van de kinderen. Waardoor Peng, godbetert, aan het einde van het jaar alleen nog op achtereenvolgende losse woensdagen vrij mag nemen om toch nog door haar immer groeiende stapel verlofuren heen te komen. Wat leuk is als je kinderen hebt. Maar niet als je gewoon een vrijgezelle meid bent die liever een lang weekend had gehad.

En het ergste is. Je mag er niks van zeggen. Want mensen met kinderen zijn heilig. De hoeksteen van de samenleving. Het komt door de slechte kinderopvang, zeggen ze. Het komt doordat er nog steeds te weinig aandacht is voor de verdeling van de zorgtaken, zeggen ze. Het komt doordat het ouderschapsverlof niet goed geregeld is, zeggen ze.

Jammer dan. Ik doe het nu toch.

En geloof maar dat ik ongetwijfeld zelfs een heleboel van mijn allerbeste vriend(inn)en ongelooflijk gevoelig tegen de schenen schop met dit logje. [Waarbij ik mij natuurlijk haast op te merken dat het niet persoonlijk bedoeld is. Maar dat weten betrokkenen óók wel.]

Collega's met kinderen mogen collega's zonder kinderen namelijk wel eens iets meer waarderen, vindt Peng. Klinkt misschien als de omgekeerde wereld, maar op een afdeling als die van Peng met 80% jonge ouders, wordt een mens er wel eens een tikkie hopeloos van.

Een nationale full-time werkersdag, dat lijkt me wel wat.

En dan alle fulltimers een dag vrij!

Bij voorkeur op een maandag of een vrijdag.

Achtergrond:

'Abvakabo: Vrouwen moeten ook willen werken.'

'Volkskrant: Vrouw verkiest opvoeden boven werk.'

Qua reacties: Komt u maarrrrrrrrr....

*Nog even iets om te overdenken: Als je het verlof van alle medewerkers van de afdeling bij elkaar gooit, kom je makkelijk aan twee extra fulltime krachten. Wie doet het werk van de mensen die op vakantie zijn? Ik geloof dat managers hier voor het gemak niet echt al te vaak over na (willen) denken...

Zo voelt het nu soms, voor deze full-timer... I-a!

Wereldvrouwendag

Vandaag was het Wereldvrouwendag, en het bedrijf van Peng zou het bedrijf van Peng niet zijn, als daar niet ook aandacht aan werd besteed.

Er was een verkiezing van de meest 'diversiteitgerichte' manager (jammer genoeg een man), en er was een paneldiscussie over hoe de 'masculine cultuur' in het bedrijf van Peng zichzelf beter in balans kon brengen. Vanuit de zaal konden vragen worden gesteld aan de bijna hoogste baas van het bedrijf.

En daar kwam tussen neus en lippen een antwoord op een vraag aan de orde, waarvan Peng bijna van haar stoeltje kieperde.

Een dame stelde namelijk de vraag, of er bij het nadenken over de toekomst en bij het opleiden van nieuwe, veranderingsgerichte managers, ook rekening was gehouden met een eventuele wens om juist deze 'masculine cultuur' wat meer in balans te brengen. Als we naar de positie van ons bedrijf en de toekomstvisie erop keken, zouden we hier best eens ons voordeel mee kunnen doen. Ofwel, zouden wellicht 'typisch vrouwelijke competenties' in de toekomst een meerwaarde op kunnen leveren voor de marktwaarde van ons bedrijf, en gingen we daar mee aan de slag? Zouden we die meer gaan betrekken bij het profiel van een gewenste manager?

Een heel goede vraag. En een heel terechte vraag.

Ik weet niet meer letterlijk wat de bijna hoogste baas antwoordde, maar het was ongeveer het compleet tegenovergestelde van wat de dame had gevraagd. Dat er niet voor specifiek vrouwelijke competenties was gekozen, juist vanwege de 'masculine cultuur' van het bedrijf, iets in die trant.

Misschien moet je een man zijn, om én niet goed te kunnen luisteren, én vragen om te draaien richting je eigen gedachtengang, ik weet het niet..

Openingsceremonie Olympische Winterspelen Turijn

Het lijkt wel alsof er dit jaar minder aandacht aan gegeven wordt (volgens de NOS kan ik de evenementen per internettelevisie volgen; hoezo? Komt het niet meer op televisie dan?), maar gisteren zijn toch heus de Olympische Winterspelen in Turijn begonnen.

En dat het heel 'slecht' voor me is om naar de openingsceremonie te kijken, ben ik inmiddels achter. Nu zaten de tranen de afgelopen dagen wegens overproductie in die regionen toch al los, maar de sluizen gaan pas echt open van de binnenkomst van de atleten. Sentimentele tut dat ik er ben.

Als ik die groepen en groepjes zie binnenkomen, enthousiast zwaaiend en breed lachend, kan ik het gewoon niet helpen. Toen Korea binnenkwam, twee personen met één vlag en als gezamenlijke ploeg, kon je me wegdragen. Prachtig toch, hoe sport verbroedert? Mensen uit alle delen van de wereld, prachtig gesymboliseerd door de vijf Olympische ringen, die vreedzaam met elkaar concurreren op sportief gebied. Laat de tissues maar doorkomen, snotter.

Och kijk, daar is Kenia, met één deelnemer. Schattig, een pikzwarte alpine-skiër met dreadlocks. Doet me denken aan de film Cool Runnings. En daar is Venezuela. Een meneer van in de vijftig, woonachtig in Amerika en professor te Boise, Idaho, met een duitsklinkende achternaam. De verslaggever vertelt verder nog dat hij meedoet aan het onderdeel rodelen. En die meneer wilde zó graag meedoen, dat hij zich via Venezuela inschreef. Een soort mondiale Bart Veldkamp.

Stel je toch eens voor, dat de strijd om het Olympische goud, de enige strijd zou zijn die we nog hadden, op de wereld? A beautiful world, Utopia. Maar toch.

Ik beloof hierbij plechtig ook te gaan rodelen als het zover is.

Foto uit het NRC Handelsblad, bron: AFP Photo

Oproer

Een cartoon, een spotprent verschijnt in een Westerse krant. Een tijdje geleden alweer. En sinds een week of wat is de hele islamitische wereld in rep en roer. Boycots, protestdemonstraties, boze mensen op televisie die elkaar niet uit laten spreken, en zelfs ambassades die in brand worden gestoken. De kranten staan er vol van, de politiek houdt zich er dag en nacht mee bezig, en het volk.. het westerse volk, spreekt dáár vervolgens weer schande van. Iedereen boos en ontdaan. Schiet een vonkje in het kruitvat en de wereld ontploft.

Zucht.

Ik trek geen partij. Ik wil nog steeds geen partij trekken. Ik probeer alleen te achterhalen, waarom mensen boos zijn.

Mijn vader, sinds jaar en dag de integratie met argusogen volgend, was ook boos en ontdaan. Wat dachten ze wel niet? Vrijheid van meningsuiting! Zijn ze nou helemaal gek geworden? Een simpel spotprentje, en daar zo'n ophef over maken?

Ik probeerde mijn vader de andere kant te laten zien. En kwam op het volgende voorbeeld. Pap, het is een verschil in culturele en godsdienstige opvatting. Bekijk het eens van die kant. 'Die mensen' zijn geschokt en boos als zoiets heiligs als de profeet wordt bespot. Dat is alsof je op hun hart trapt. Hún normen en waarden.

En dat vinden wij raar. Wij leven in de westerse wereld, waar de afgelopen tientallen jaren taboe na taboe is doorbroken, en waar we minder belang en gevoel hechten aan zaken als bijvoorbeeld religie. Eigenlijk, maar dit is meer een zijspoor, zijn we niet zozeer verdraagzaam, als wel onverschillig. Maar dat dus terzijde.

Probeer je eens in te leven in die mensen, pap, zei ik. Eens even denken. Waardoor zouden wíj diep verontwaardigd zijn, wat voor hen de normaalste zaak van de wereld is? Nou, niet direct zoals Abou Jaja van de AEL nu probeert te doen, door ook spotprenten, maar dan antisemitische, te publiceren. We zijn verontwaardigd, maar over het algemeen niet direct diep gekwetst. De gevoelswaarde is niet hetzelfde.

Wat dan wel? Nou, stel je eens voor. Wij lopen over straat in een islamitisch land, en zien daar een schaap geslacht worden, voor onze ogen. Wat?! De wereld is te klein! Dierenrechtenorganisaties en andere dierenliefhebbers lopen hier al te hoop als er een mus wordt afgeschoten (wat ikzelf overigens ook een sneue actie vond, maar dat wederom terzijde), laat staan een schaapje. Kom niet aan onze knuffelige, pluizige, schattige huisdieren!

Zouden we vlaggen verbranden, of ambassades in brand steken? Welnee. Dat is niet onze manier. Maar als we zouden kunnen, zouden we elke schapenmoordenaar voor de rechter slepen. Jarenlange processen aandoen, en het liefst heel lang achter de tralies zien verdwijnen. Dat is ónze manier. Ónze normen en waarden.

Nog even dit.

No way dat ik de wijsheid in pacht heb, verre van.

Maar begint u het al een beetje van een andere kant te bekijken, nu?

Curieus

'De lage temperaturen in de stratosfeer (oftewel de ozonlaag, de laag boven de troposfeer waarin wij leven) maken het mogelijk dat zich daar wolken gaan vormen. Zulke wolken worden ook wel parelmoerwolken of Polar Stratospheric Clouds genoemd. Volgens het weerinstituut zijn de wolken maar zelden in Nederland te zien.

"Het is echter de vraag of we ze kunnen signaleren.
Dat hangt af van de bewolking."'

Uitermate curieus berichtje.

Zou dit nu een kwestie zijn van 'door de bomen het bos niet meer zien?'

Pijltjes gooien

Ook Peng ontsnapt niet aan de gekte die nu ineens woedt omtrent het pijltjesgooien.

Ook wel darts genoemd.

Vroeger, thuis, hing er een dartbord in de gang.

En ieder gezinslid had zijn eigen set pijltjes.

Mijn vader heeft de muur achter het dartbord uiteindelijk maar bekleed met kurk.

Zulke goede gooiers waren we nog niet, en het stucwerk leed onder ons enthousiasme.

Eigenlijk moet ik morgen natuurlijk voor mijn stadsgenoot Van Barneveld zijn.

Maar stiekem hoop ik dat die Brabo wint.

Achtergrond bij logje 27 december

Wij (koninklijk meervoud) in Penguincountry zijn erg van de hoor en wederhoor.

Vandaar ook dat we blij waren onderstaand stukje te lezen in NRC Handelsblad, als achtergrondartikel bij een eerder door ons gepubliceerd logje.

Snel lezen, lieve lezerdjes, morgen stop ik hem in het archief. Want de vraag blijft; Hebben wij het nu zo goed... of hebben zij, in de door meneer de directeur geroemde 'lage lonenlanden', het nu zo slecht...?

'Vijf kilometer per uur ironisch bedoeld'

Door onze correspondent

SCHEEMDA, 30 DEC. De regels aan werknemers van rolcontainerbedrijf Hoza uit het Groningse Scheemda moeten deels "met enige ironie" worden gelezen.

Dit stelt directeur Klaas Oolders in een gisteren uitgegeven persverklaring. Hij weigert een mondelinge toelichting. Bij het Groninger bedrijf (50 werknemers) ontstond deze week opschudding over een brief van de directie met daarin een aantal opmerkelijke ge- en verboden. Zo moesten werknemers minimaal met een snelheid van vijf kilometer per uur over de werkvloer lopen, was het verboden om met de handen in de zakken te lopen en mocht er onder werktijd niet met collega's worden gepraat. Naar de wc gaan en koffiedrinken waren alleen toegestaan in pauzes.

De vakbonden waren woedend en spraken van "feodale" regels. Oolders stelt dat de vijfkilometerregel en het niet met de handen in de zakken lopen ironisch zijn bedoeld. De rest is "serieus". "Je mag van werknemers vragen dat ze hun werkplek schoon achterlaten. En de pauzes zijn er toch om een kopje koffie te drinken en het toilet te bezoeken."

De eisen zijn nodig om werknemers effectiever te laten presteren, aldus Oolders, en zo verplaatsing van de productie naar lagelonenlanden te voorkomen. Hij zegt dat hij voor de keus stond om naar een lagelonenland te vertrekken of in Nederland te blijven. In Nederland kon de onderneming alleen blijven als "de concurrentiekracht" zou worden vergroot. "In combinatie met een actieve werkhouding van mijn overigens zeer gewaardeerde medewerkers kunnen we de concurrentie met buitenlandse ondernemingen aan."

Werknemers in Nederland presteren volgens Oolders "het beperkte aantal uren van 1.380 per jaar". In Oost-Europese landen en het Verre Oosten is dat "tussen de 1.880 tot 2.200 uur per jaar". "We werken in Nederland dus gemiddeld 30 procent minder en ontvangen hiervoor een beloning die vele tientallen procenten hoger ligt."

Grinnik

De directie van Hoza (klik) is er vroeg bij, wat de 1 aprilgrappen betreft...

Koud

Kabinet beslecht conflict

Akkoord over compensatie dure energie

Door onze politieke redactie

DEN HAAG, 10 DEC. Bijstandsgerechtigden en gezinnen met kinderen krijgen volgend jaar enige compensatie voor gestegen energiekosten. Met dit besluit heeft het kabinet een hoogopgelopen conflict met de Kamer opgelost.

Het kabinet besloot gisteravond 70 miljoen euro vrij te maken voor deze groepen. De helft van het geld gaat naar gemeenten, die het via de bijzondere bijstand kunnen uitkeren aan mensen die door de dure energie in problemen verkeren. De andere 35 miljoen gaat naar de kinderkorting, een fiscale aftrekpost voor gezinnen met kinderen.

Verder is afgesproken dat in 2007 een milieutoeslag op de energierekening (52 euro per huishouden) wordt geschrapt. Komend voorjaar wordt opnieuw gekeken naar de koopkracht van huishoudens, met eventueel een nieuwe financiële tegemoetkoming.

De Tweede Kamer had onder aanvoering van CDA en D66 een extraatje van 35 euro voor alle huishoudens gevraagd (kosten 253 miljoen euro), maar de twee coalitiepartijen trekken deze eis nu in. Het CDA noemt het akkoord ,,acceptabel''.

Bron: NRC Handelsblad

Drie keer raden wie er natuurlijk weer buiten de prijzen valt?

Iemand die net 3 euro teveel verdient om voor wat dan ook maar toeslag of subsidie te krijgen, en te weinig om makkelijk van rond te kunnen komen.

Peng zit hier een beetje te bibberen met drie dikke truien over elkaar heen aan.

Mijn verwarming doet het al een tijdje niet bepaald naar behoren, maar de 250 euro die de monteur vorige week becijferde, heb ik ook niet direct voorhanden.

Ofwel, hoe men een Peng letterlijk en figuurlijk in de kou laat staan.

*op lijstje 'partijen-om-eventueel-op-te-stemmen-de-komende-verkiezingen' afstreept; CDA, D66...*

De denker...

Cogito ergo sum?

I

Don't

THINK (KLIK)

So...

Victorie!

"Blaffende hond gaat baasje 2250 euro kosten

Uitgegeven: 4 november 2005 10:11
Laatst gewijzigd: 4 november 2005 11:51

GROENLO/LICHTENVOORDE - Blaffende honden die voor veel overlast zorgen, gaan hondenbezitters in de Achterhoekse gemeente Groenlo/Lichtenvoorde fiks geld kosten.

De gemeenteraad heeft donderdag ingestemd met een boete die kan oplopen tot 2250 euro per overtreding. "We hebben de maatregel genomen naar aanleiding van een concreet geval binnen onze gemeente", vertelde een woordvoerder vrijdag.

Overigens blijft de maatregel niet beperkt tot honden. "Ook eigenaren van andere huisdieren die overlast geven kunnen een boete krijgen. Je kunt bijvoorbeeld denken aan een papegaai die onophoudelijk kabaal maakt."

De gemeente zal niet zomaar een bon uitschrijven, maar pas na herhaaldelijke klachten in actie komen. De politie bepaalt of er al dan niet sprake is van excessieve overlast."

Bron: www.nu.nl

Ik ga meteen een kopietje bij onderbuuf-met-keffend-mormel in de brievenbus stoppen, vanavond...

Idiote ideeën deel I

Gedetineerden inzetten in callcenters:

"Koop, of ik schiet!"?

(Werkelijk. Wie verzint dit soort idiote dingen?!)

Een willekeurige politicus

Wat vinden we van een politicus, die toezegt ergens onderzoek naar te zullen doen. Maar tegelijkertijd aankondigt, daaruit geen conclusies te willen trekken, aangezien deze politiek gevoelig kunnen liggen?
(Peng denkt: 'Angst is een heel slechte raadgever.')

Wat vinden we van een politicus, die alleen geïnteresseerd is in de mening van mensen, die ten eerste op hetzelfde niveau staan als hij of zij (ergo, andere politici, wetenschappers, captains of industry, dus zeg maar NIET de man of vrouw van de straat), en die het ten tweede altijd met hem of haar eens zijn?
(Peng denkt: 'Van kritiek kun je meer leren dan van jaknikkers.')

Wat vinden we van een politicus die zegt, graag te willen weten wat de gemiddelde Nederlandse burger denkt, maar tegelijkertijd dat woord als een abstract begrip uitspreekt?
(Peng denkt: 'Gunst. Nu weet ik waar dat begrip ivoren toren vandaan komt.')

Wat vinden we van een politicus die slechts verbaasd is over zijn of haar eigen falen, maar niet even in de spiegel kijkt of de hand in eigen boezem steekt?
(Peng denkt: 'Het kan geen kwaad om je ook eens kwetsbaar op te stellen.')

Wat vinden we van een politicus die zich/haarzelf blijkbaar erg graag hoort praten, en dat het liefst ook zo mooi (en onbegrijpelijk) mogelijk doet?
(Peng denkt: 'Je zou juist eens moeten proberen te luisteren.. en van gewoon Nederlands is ook nog nooit iemand doodgegaan.')

Peng heeft laatst drie kwartier met kromme tenen naar een dergelijke politicus geluisterd, lieve lezerds. Ze wist vantevoren al een beetje wat ze kon verwachten, maar ze wilde toch eens weten hoe dat nu was, en misschien horen waarom.

En Peng is (helaas) niet teleurgesteld.

Ze had bovenstaande politicus grààg verteld wat en hoe de gemiddelde Nederlander denkt.

Helaas heeft ze zijn/haar telefoonnummer niet.

Tekening: Joep Bertram

Mail van George Clooney!

Dear Friend:

In the wake of the destruction brought on by Hurricane Katrina, hundreds of thousands of Americans are facing an uncertain and challenging future.

We've all watched together as increasingly dire reports have come out of the hardest hit areas of Louisiana, Mississippi and Alabama, and right now our nation is trying to find its footing as it responds to one of the worst disasters that we've ever faced.

We all see the pictures on TV. Right now, they need water, food, clothing, shelter and medical attention, and soon they'll begin the long process of putting their lives back together... hospitals, sewers, schools...all the things that we take for granted every day.

As members of ONE, we must believe that Americans can't help people around the world unless we also take care of urgent needs at home.

You can visit the ONE.ORG blog to find a list of ONE partners and other groups working right now to help those in most need.

In the same way that our fight against poverty is both urgent and diligent, we now have a new challenge with the same rules, to help stop people from dying today and help rebuild their infrastructure for tomorrow.

In July, you answered the call of the poorest countries in the world, and now perhaps we can help you find a way to participate at this important time. Please visit the ONE.ORG blog and take action today.

Thank you,

George Clooney

P.S. You can also help by taking part in the "ReAct Now: Music & Relief" benefit concert that will air on MTV, VH1 and CMT, planned for Sept. 10th at 8pm ET/7pm CT. Please visit www.think.mtv.com for up to date information.

Noot van Peng;
Om toch nog een tikje lichtvoetig te blijven, ondanks alle ellende:
Zal ik mijn 'dear friend' terugschrijven...?

Update;
And, putting my actions money where my (big) mouth is...
(ofwel, via de site van Red Cross een kleine donatie gedaan)
Volgt meteen een bedankmailtje:

Dear Peng,

Thank you for your generous gift to the American Red Cross 2005 Hurricane Relief Fund. This fund makes it possible for the Red Cross to help nationwide Hurricane disaster victims of 2005 with critical needs such as shelter, food, clothing, counseling and other assistance. It's because of the 2005 Hurricane Relief Fund that our response can be immediate regardless of its location or the community's ability to financially support our efforts.

Your generous support means the most to the families who rely on Red Cross to help them through some of the most difficult times of their lives.

Please continue to visit us at www.redcross.org to see how we're using your 2005 Hurricane Relief Fund donation to make a difference, and for the most current disaster updates and stories about the people being helped.

Together, we can save a life.

American Red Cross

Nog een noot van Peng:
Heb ik tenminste iets om over te schrijven,
aan ER-dokter George... *zwijmel*

That's hot!

Nieuws in het kort;

* Peng vindt het heel triestig wat orkaan Katrina en een hoax van een zelfmoordcommando in Bagdad bewerkstelligd hebben. Aan de andere kant knippert in haar achterhoofd het rode lampje 'overbevolking', tesamen met 'natuurlijke selectie' en 'survival of the fittest'. Peng is er nog niet helemaal over uit of zij in een voorkomend geval wel tot de 'fittest' zou horen. Hmm.

* Peng heeft gisteren verschillende documentaires over het gijzelingsdrama in Beslan gezien, nu een jaar geleden. Veel uiteengereten gezinnen, hier een dochter, daar een moeder, een zoon. Peng vraagt zich af of en hoe een dergelijk drama in Nederland zou kunnen plaatsvinden, maar weet niet helemaal zeker of ze daar wel over na wil denken. Hmm.

* Peng at gisteren bij haar ouders en was lichtelijk verontrust door de 'après moi, le déluge'**-houding van dezen. Ingeblikte tonijn ging er doorheen alsof het niets was. Ouders waren daarentegen weer lichtelijk geschokt toen ik meldde dat het net zo goed ingeblikte dolfijn kon zijn, aangezien tonijnvissers daar niet zoveel onderscheid tussen maken. Voor mensen die elke avond drie verschillende journaals en verschillende actualiteitenprogramma's kijken, vind ik mijn ouders niet echt goed geïnformeerd. Misschien moet ik ze zonder dat ze het weten, maar donateur maken van Greenpeace. Hmm.

* Peng kijkt tegenwoordig regelmatig naar het Belgische documentaireprogramma 'Terzake'. De documentaires zijn meestal gepikt van collegazenders en hernieuwd ingesproken en ondertiteld, maar dat mag de pret niet drukken. Zo heb ik me al uitermate goed vermaakt met een rondleiding door een kopie van Versailles in China, gebouwd door een megalomane Chinese vastgoedtycoon, en een documentaire over het leven in Vaticaanstad met (toen nog) kardinaal Ratzinger als gastheer. Verhelderend, die bibliotheek over de Inquisitie! Kortom, een aanrader, en bovendien tot laat 's nachts herhaald. Vive les Belges! Hmm!

** Na mij de zondvloed - Lodewijk XV

Aanslagen Londen

Twee maanden geleden liep ik er zelf nog rond, zelfs op Liverpool Street Station. Hu.

Vanmorgen even nu.nl aan het lezen, wat een schok. Explosies in Londense tube, en bussen.

Gewonden, later ook berichten over mogelijke doden.

Ik zap heen en weer tussen nu.nl en het nieuws op bbc.co.uk, en de radio staat een paar streepjes harder.

Gewerkt wordt er niet veel vandaag.

Mijn maag voelt wat weeïg en mijn gedachten zijn bij de getroffenen.

Wat is het toch ontzettend verdrietig dat mensen elkaar dit aandoen.

Zielig ziekjes

Peng is vandaag thuis gebleven van haar werk.

Mijn hoofd voelt als een opgeblazen ballon, danwel een rijpe meloen.

Even rustig aan dus, beterschap komt eraan.

Klein oppeppertje; hier las ik dat Beth komend najaar (september/oktober) weer terug komt naar Nederland, voor rustigere/jazzy shows in kleinere zalen. Helemaal een kolfje naar mijn hand, helemaal blij mee.

Ohja. En de nieuwe film met Orlando Bloom en geregisseerd door Cameron Crowe, eentje in de categorie romantiek/drama/komedie, genaamd Elizabethtown, komt 10 november in de Nederlandse bioscopen. Klik op de link voor de website met twee heerlijke trailers.

Kijk, daar wordt een Peng alweer een klein beetje beter van.

Woei!

Dames en heren,

Kijken we straks een beetje uit als we na een lange week hard werken, teruggaan naar huis? Het schijnt, volgens het KNMI althans, dat ons op de drempel van het weekend nog een fijn stukje noodweer te wachten staat.

Dus, watersporters maar vooral ook fietsers, houd er rekening mee.

Voordat je ergens in een boom hangt.

Fijn een stukje vliegeren op het strand;
wordt ook afgeraden...

Polletje

Okee, een beetje gejat van hem, maar ook ik wil wel eens weten wat mijn bezoeker vindt van het referendum over de Europese Grondwet. Helemaal nu Frankrijk zijn "NON!" heeft laten horen. Dus, wat ga je stemmen, en waarom? Dat laatste kun je onder dit logje kwijt.

En overtuig me nu eens van het één of ander met écht goede argumenten...

PS. Euhm. En of het jullie duidelijk was dat ik vroeg of jullie op het polletje wilden stemmen, links onderaan...?

't Blijft een gok...

Een lekkere lange, voor het weekend!

Gisteren, rond zevenen. Ik wilde even de vriendin bellen waarmee ik normaal gesproken op donderdagavonden vanaf acht uur in het zwembad lig te poedelen in een poging deel te nemen aan de zwaar sadistische lichaambewegingsoefeningen 'aquarobic' geheten. Elke reden om voor deze ellende af te zeggen is een goede, en het maandelijkse vrouwelijke ongemak al helemaal natuurlijk.
Enfin.
Ik pak de telefoon op, en toets het nummer in. Hoorn aan oor. Vreemd, ik had al contact...?

Blijkbaar had ik net de telefoon opgepakt om te gaan bellen voordat hij rinkelde (piepte, in dit geval, maar dat klinkt weer zo vreemd). Het was een jongmens van een onderzoeksbureau, die iets wilde weten over uitgaansgelegenheden. Hee, je spreekt met HET stapbeest van Den Haag (yeah, right), dus brand maar los! Maar, jongmens, kan het wel een beetje pronto, want ik ging dus net iemand bellen. Ja hoor, nog minder dan tien minuten zou hij me lastig vallen, werd me verzekerd.

Het bleek een onderzoek over casino's en gokken te zijn. Of ik wel eens in een casino was geweest. Ja, ooit, jaren geleden, onder dwang... Omdat ik weet wat een ellende het kan veroorzaken, ben ik nooit heel erg dol op gokken geweest. Heel soms koop ik een staatslot en daarmee heb je het wel gehad. En het casinobezoek was best lollig geweest, maar wat mij betreft eens maar nooit weer.

Dat had ik niet moeten zeggen. Ik had eigenlijk moeten zeggen dat ik nog nooit naar het casino was geweest en ook nooit van plan was er te komen, sterker nog, dat ik niet eens wist wat een casino was. En dat gokken mij een volstrekt tegennatuurlijke handeling leek. Ohnee, wacht even. Ik bedoel natuurlijk; "Gokken...? Wat is dat...??"

Vervolgens mocht ik over duizend-en-één dingen mijn mening geven. Vond ik het casino gezellig? Nee. Spannend? Nee. Een avond plezier met zijn allen? Nee. Een sjieke gelegenheid om uit te gaan? Kom op zeg. Please? Met het verschoten pluche met sigarettenbrandgaten en het kauwgom onder de randen van de tafels geplakt? Gimme a break.

Alle reclameslogans die Holland Casino voor zijn toko bedacht had, werden in mijn oor getetterd. Nee, ik vond het casino niet leuk meneer! Sterker nog, ik vond er kraak noch smaak aan zitten, aan het hele casino niet. En toen James Bond er nog poker speelde, toen was het casino nog sjiek. Tegenwoordig vind ik het een ordinaire knipperende en tuterende bende, bedoeld om mensen zo snel mogelijk gokverslaafd te maken en van hun centjes te ontdoen. Nee meneer, ik vind het casino niet gezellig. In de ogen van alle mensen die ik er zag, stonden lichtgevende dollartekentjes, en die zie ik liefst zo min mogelijk.

Ik stond nog even op het punt om het jongmens te vragen of, aangezien Holland Casino zijn eigen sterke punten al zo goed kende, dit onderzoek überhaupt nog wel zin had, maar ik heb me ingehouden. Hij kon er ook niks aan doen tenslotte, gewoon een werkstudent die probeerde een zakcentje bij te verdienen. Ik hoop alleen maar dat hij er niet van naar het casino gaat?

Na een eeuwigheid getetter en vele ontkenningen en verontschuldigingen van mijn kant ("Nee, sorry, echt, daar kan ik geen antwoord op geven, ik ken het niet eens!"), begon het gesprek dan eindelijk op zijn einde te raken. Het was overigens wel één van de eerste keren dat ik BLIJ was dat ik op een heleboel vragen geen antwoord kon geven, in plaats van me dom te voelen. Of ik in de toekomst weer mee wilde werken aan onderzoeken? Nou. Alleen als je me kunt beloven dat ik dan nooit meer gebeld wordt met verkooppraatjes, tijdens etenstijd...?

Eigenlijk heb ik me best vermaakt tijdens het telefoongesprek. Vooral de lijn van het onderzoek, dat van alle kanten maar blééf proberen of ik Holland Casino's misschien toch niet, een heel klein beetje, ach toe nou, we ZIJN best leuk, tochtoch, of niet soms, eens met een bezoekje zou willen vereren, was erg grappig.

Totdat ik ophing, en in het schermpje van mijn telefoon keek.

"ZEVENTIENENEENHALVE MINUUT, KWAL!!!"

Brulde ik vervolgens tegen de overigens volstrekt onschuldige telefoonhoorn.

En toen kon ik eindelijk de vriendin gaan bellen. Die nog nét thuis was.

Telemarketeers.

Can't stand them. But can't kill them.

Alhoewel...?

Gezellig, sjiek een plezierig avondje uit met zijn allen...? Gimme a break...

Secretaressedag

Vandaag was het Secretaressedag (sorry voor het late melden; dan had je zelf maar aan dat bloemetje moeten denken hoor...) en dat hebben we te alhier uitbundig gevierd door een mini-symposium voor onze waardevolle pareltjes te organiseren. Compleet met alles erop en eraan. Een royale ontvangst, een serieuze en een minder serieuze workshop, een discussie-en vragenrondje, een heerlijke lunch en een kadootje ten afscheid. Ze zijn in de watten gelegd vandaag!

Na een dag heen- en weer gevlieg, spreekstalmeestertje spelen voor de twee workshops en het begeleiden van de andere, ben ik zo onderhand gevloerd. Eigenlijk vind ik, dat ik zelf onderhand wel een bloemetje verdiend heb...!

En nou moet ik vanavond nog aquarobiccen ook.

Zorgzaamheid

We kennen allemaal het verhaal van de 26000 asielzoekers die naar huis dreigen te worden gestuurd. Mensen die uit landen komen, waar ze hun leven niet zeker zijn. Waar ze vanwege hun afwijkende mening, ras, geloof, of zelfs geslacht beestachtig worden behandeld.

We kennen ook allemaal de verhalen dat Nederland zo druk is. Want 'vol' mag je niet eens meer zeggen, dan krijg je iedere politiek-correcteling op je nek. En met al die buitenlanders verpauperen de grote steden, zegt men En overal maar asielzoekerscentra neerplempen lijkt ook niet echt de oplossing te zijn, totnutoe.

Ik laat mijn mening hierover even in het midden, want die doet er ook niet zoveel toe. En dat kan ook, want er zijn meerdere wegen richting een oplossing mogelijk. De ene zou kunnen zijn, dat we deze asielzoekers met open armen verwelkomen en ze een warm en liefdevol thuis geven; zoals ons menselijke hart ons opdraagt te doen. Prachtig streven.

Een andere zou kunnen zijn, dat we ons beijveren voor een einde aan ongelijkheid tussen mensen (eerste artikel van onze grondwet, nota bene!), aan conflicten, en aan geestelijke of zelfs lichamelijke mishandeling, zodat het voor de huidige asielzoekers niet meer nodig is om huis en haard te ontvluchten, om elders een onzeker maar hopelijk beter leven te zoeken. Mijns inziens een even prachtig streven.

Zoals gezegd; ik laat mijn mening in het midden. Misschien ook wel omdat ik het zo moeilijk vind om hierover één bepaalde mening te hebben. Waarom het één doen, en het ander laten?

Daarom geef ik je de keuze. Met de stiekeme hoop dat je de moeite zult nemen om beiden te kiezen.

1) Teken de petitie voor een generaal 'royaal' pardon voor de 26.000 asielzoekers. Vele anderen, ook bekende Nederlanders, gingen je al voor.

2) Teken de online petities van Amnesty International, bijvoorbeeld die met betrekking tot het geweld tegen vrouwen.

Want zorgzaamheid voor je medemens is 'only a mouseclick away'.

Kindertjes die vragen...?

Het was rustig in mijn buurtsnackbar toen ik binnenwandelde. Zo rustig, dat de dames achter de balie wel tijd hadden voor een praatje terwijl ik op mijn patatjes wachtte. Het was weer laat geworden op het werk, en ik had geen zin meer om te koken. Mijn buurtsnackbar is zo'n echte ouderwetse gezellige, waar ze de hele buurt en zijn bewoners van haver tot gort kennen. En daar ook graag over kletsen.

"...En dan vraag ik me toch af he, wat leer je zo'n kind nou? Kindertjes die vragen, worden overgeslagen? Of kindertjes die zwijgen, zullen ook nooit iets krijgen?"

Dat was duidelijk de discussiestelling van vanavond.

De ene dame vertelde hoe die avond een jongetje verlekkerd naar de snijworst voor broodjes in de vitrine had staan kijken, en wel tot drie keer toe gezegd had, dat die er zo lekker uitzag. De dame was hem een beetje aan het plagen geweest, en had gezegd dat zij dat ook vond, maar dat als hij niets vroeg, ze hem ook geen stukje worst kon geven... "Mag ik alstublieft een stukje worst?" had het jong, met stralende ogen gevraagd. En dat kon ze hem toen natuurlijk niet meer weigeren. Tot haar grote hilariteit had zijn broertje vervolgens gezegd; "Oh... geef mij dan maar een eitje!" Maar, zei ze, als hun moeder er bij was geweest, hadden ze vast op hun kop gehad omdat ze het vroegen. Dus ja, hoe zat dat nou?

Ik zei dat ik het al heel wat vond als kinderen überhaupt beleefd ergens om vroegen tegenwoordig, en dat ik zulks sowieso al wel zou belonen met een lekker stukje worst. Nou, daar konden de dames over meepraten. "Weet je hoe wij ze tegenwoordig in de zaak krijgen?" En ze deed ombeurten de stem van een klein jengelig kindje en zijn ouder na. "Ik wil een frikandel..." "Nee Joris, je hebt vandaag ook al een kroketje gehad." "Ik wil een frikandel..!" "Nee Joris, morgen weer." "IK WIL EEN FRIKANDEL!!!" "Met ketchup, mayonaise of speciaal...?"

En dat kindertjes alles maar gewoon kregen vandaag de dag. Dat er maar zo weinig "nee" gezegd werd tegen ze. Op hun vierde hun eerste mobieltje, op hun zesde televisie met DVD op de kamer, kort daarna een Gameboy, op hun zestiende een scooter, op hun achttiende een auto, daarna een jaar studeren in het buitenland op kosten van pa en ma, en misschien ook nog wel een huis daarna...? We moesten er hartelijk om lachen, maar ik vermoed dat we echt niet ver naast de werkelijkheid zaten, voor sommigen dan. Erg toch?

Mijn patatjes waren klaar en ik verliet de snackbar. De dames wensten mij voor de mogelijke toekomst in ieder geval alvast veel geluk en wijsheid toe.

Ik ben wel benieuwd. Dus, hee, jij daar. Ouder van één of meer kinderen, would-be ouder, zelf kind inmiddels op leeftijd of minder op leeftijd, opa of oma desnoods...

Vertel mij eens.

Hoe zou jij dat nou doen, danwel, hoe doe jij dat nou?

Cogito ergo sum?

Peng denkt teveel. En te ver door.

Want wat las ik laatst in een nieuwsbericht?

"Gestrand baggerschip weer te water met Nederlands hulpgeld

9 maart 2005

Vrijdag 11 maart zal de Diya Kowulla, een baggerschip dat Nederland in 2004 leverde aan het Sri Lankaanse havenbedrijf, van de kade van Galle in Sri Lanka worden gelicht. De Diya Kowulla was daar gestrand in de Tsunami op 26 december 2004.

De kosten om het schip weer in de vaart te brengen bedragen ongeveer 650 duizend euro. Deze heeft de Nederlandse ontwikkelingsbank FMO betaald uit de Nederlandse hulpfondsen die minister Van Ardenne (ontwikkelingssamenwerking) beschikbaar heeft gesteld voor de wederopbouw van de door de Tsunami getroffen gebieden. In totaal is 200 miljoen euro beschikbaar voor de wederopbouw van de Tsunami-landen.

IHC, de bouwer van het schip, heeft na een tenderprocedure van FMO, de opdracht gekregen om de lichting te verzorgen. Het kraanschip dat de Diya zal bergen is 127 m lang, de Diya zelf heeft een lengte van ongeveer 30 meter.

Het schip Diya Kowulla is gebouwd door het Nederlandse baggerbedrijf IHC en medegefinancierd door het ministerie van Buitenlandse Zaken. Nederland stimuleert met bedrijfslevenprogramma's investeringen in ontwikkelingslanden. Sri Lanka heeft voor ruim een derde van de kosten van het baggerschip een subsidie gekregen uit het ORET-fonds (Ontwikkelingsrelevante Exporttransacties). Het schip is vorig jaar opgeleverd aan de Sri Lanka Ports Authority en wordt ingezet om havens uit te baggeren.

Als gevolg van de Tsunami is niet alleen het baggerschip in het ongerede geraakt. De haven van Galle is zwaar beschadigd. Nederland betaalt via het bedrijfslevenprogramma PESP (Programma Economische Samenwerking Projecten) een studie voor herstel van deze haven."

En wat denkt Peng nu? Let op, want ik maak rare sprongen.

Wij, de Nederlanders, storten uit meelevendheid geld op giro 555 van de samenwerkende hulporganisaties. Hartstikke mooi, 200 miljoen binnengehaald. En daar gaan we een Nederlandse baggerbotenbouwer (tien keer snel achter elkaar zeggen) van betalen, om zijn eigen schip weer mee vlot te trekken?

En wat raar he, dat de bouwer van het schip de tender zelf ook krijgt toegewezen...? Echt vreemd, dat een bouwer zijn eigen schip en dus de bijkomende kosten om te repareren het beste en dus ook het laagste in kan schatten. Snap er he-le-maal niets van. En dan ook nog uit Nederland, hoe komt het zo uit he...?

En dan gaan we er ook nog een studie van maken, hoe we er nog meer 'Nederlandse hulp' heen kunnen sturen, om de haven te repareren.

Dus eigenlijk. Eigenlijk hebben we met die 200 miljoen alleen maar extra belasting betaald. Die nu door de regering gebruikt wordt om het Nederlandse bedrijfsleven een nieuwe impuls te geven. Jongens, de economie zit weer in de lift hoor...! Over onze ruggen heen, but who cares. Dat gebeurt tenslotte dagelijks.

God, wat ben ik blij dat ik geld gegeven heb aan die 'onveilige' particuliere projecten.

En wat heb ik een spijt dat ik aan giro 555 ook gegeven heb.

En nu ga ik heel snel mijn mond houden. Want dit is allemaal koren op de molen van lui als Geertje Wilders, en die vind ik toch net even iets te eng...

Vandaag Internationale Vrouwendag!

Internationale Vrouwendag is de actiedag van de vrouwenbeweging, jaarlijks op 8 maart. Internationale Vrouwendag werd voor het eerst uitgeroepen door Clara Zetkin op de internationale vrouwenconferentie in Kopenhagen in 1910, waaraan 100 mannen en vrouwen deelnamen uit 17 landen. Hoewel de aanleiding de massale staking was op 8 maart 1908 in de Verenigde Staten van vrouwen in de textiel- en kledingindustrie voor een achturige werkdag, betere arbeidsomstandigheden en kiesrecht, stond de strijd voor algemeen kiesrecht aanvankelijk centraal. De jaren daarop werden in een groeiend aantal landen op 8 maart demonstraties en vergaderingen gehouden. De Eerste Wereldoorlog maakte een einde aan dit gebruik.
Met de opleving van de feministische beweging in de jaren zestig kwam de belangstelling voor een internationale vrouwendag weer terug en sinds de jaren zeventig wordt er in veel landen aandacht aan besteed. In veel socialistische landen is op 8 maart een officiële feestdag en in 1978 werd de dag door de Verenigde Naties als feestdag erkend.
Vanaf 1978 wordt in Nederland door veel vrouwengroepen gezamenlijk 8 maart gevierd. De bedoeling van de dag is opnieuw de gemeenschappelijke strijdpunten van de vrouwenbeweging naar voren te brengen.

Zie ook hier voor alle activiteiten.

Twee recensies

Moslim-vrouwen ontsluieren gevoelens

Algemeen Dagblad
Woensdag, 23-02-2005

Meestal wordt er op het Binnenhof alleen gesproken óver moslimvrouwen,
gisteren kwamen zij zelf uitgebreid aan het woord. En dan maar meteen over
hun meest intieme gevoelens, hun seksualiteit en verlangens, angst, schaamte
en genot.

In de Oude Zaal van de Tweede Kamer werd gisteren het theaterstuk De
Gesluierde Monologen opgevoerd. In twaalf sketches vertellen vier
islamitische vrouwen over de avonturen van hun `koet', `zebra', of in gewoon
Nederlands, hun vagina. Naast poëtische herinneringen waren er ook grimmige
passages over uithuwelijken, mishandeling, verkrachting en incest. Het stuk
was bedoeld als `een cadeautje aan de politiek', zei theatermaakster
Adelheid Roosen na afloop. Voor de totstandkoming van de productie had zij
zeventig openhartige en intieme gesprekken gevoerd met moslimvrouwen. ,,Ik
wilde aan de politiek laten zien dat je dwars door alle structuren heen kunt
breken als je maar met elkaar praat.''
Ook veel mannelijke politici bezochten de voorstelling. ,,Er zijn hier in
het parlement de gekste dingen te zien, maar dit is wel heel bijzonder'',
vond oud-VVD-leider Hans Dijkstal. Fractievoorzitter André Rouvoet van de
ChristenUnie vond de uitdrukkingen schokkend, maar de boodschap boeiend.
,,Bij Mama Mia had ik me meer op mijn gemak gevoeld'', erkende hij. ,,Maar
ik vond het belangrijk de pijn en het verdriet van moslimvrouwen op deze
manier te zien.''

~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~

Egokrenkende 'Monologen' trekken toch kamerleden

Trouw
Woensdag, 23-02-2005

DEN HAAG - Innemend, afstotend, charmant en humoristisch tegelijk, zo
typeerde PvdA-kamerlid Wolfson het theaterprogramma 'De Gesluierde
Monologen', dat gisteren in de oude zaal van de Tweede Kamer werd opgevoerd.
CDA-fractieleider Verhagen vond het een 'heel apart' stuk. Maar beide
kamerleden waren het erover eens dat de Nederlandse man er in het stuk in
ieder geval niet goed vanaf komt. En dat plezierde het Turkse CDA-kamerlid
Eski juist zeer.

Het betrof een van de monologen waarin een Turkse vrouw vertelt van de grote
deceptie die ze ondervindt als ze er achterkomt dat haar Nederlandse man
zeer onhandig bij het vrijen is en haar niet kan opwinden. Dát zou een
Turkse man nooit overkomen, zo werd gezegd. GroenLinks-fractievoorzitter
Femke Halsema had daar, als organisator van deze uitvoering in het
parlementsgebouw, al voor gewaarschuwd. De voorstelling kon voor de
Nederlandse man wel eens pijnlijk voor zijn ego zijn. Ze vreesde dat veel
mannen hierdoor zouden worden afgeschrikt.
Maar dat viel mee, er was nog een redelijk aantal mannen op de goedbezochte
voorstelling afgekomen. Al waren er weinig fractieleiders: geen Van Aartsen
(VVD), Marijnissen (SP), Van der Vlies (SGP) en tot teleurstelling van de
organisatoren ook geen Geert Wilders.

~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~

Komende dinsdag 8 maart, op Internationale Vrouwendag, komen ze bij mij op het werk optreden. Ik heb mijn plekje al gereserveerd. Ben erg benieuwd!

En wees er maar van verzekerd dat jullie nog wel zullen horen hoe het was.

Compleet geïntegreerd

Toch?

Als ik onderweg de geveltekst;

'F O T O E L S H O U T'

al lees als

'FOTO EL SHOUT'

?

Van roken, Parkinson en Dylan Thomas

Nadat ik onderstaand artikel gelezen had, leek het me wel aardig om er een logje van te maken. In het kader van, ik gestopt met roken, en al die mensen die nog wel roken en die me aanmoedigen vooral weer te beginnen. Ik rook nog steeds niet (lekker puh), maar, er schijnen ook nog goede kanten aan dat roken te zitten. Zoals de mogelijke bescherming tegen Parkinson.

"Roken kan beschermen tegen ziekte van Parkinson

Uitgegeven: 22 januari 2005 21:34

STOCKHOLM - Roken kan de kans op de ziekte van Parkinson verkleinen. Dat heeft het Zweedse persbureau TT zaterdag gemeld. Onderzoekers van Karolinska, de medische faculteit van Stockholm, hebben de effecten van nicotine op het zenuwstelsel bestudeerd.

Daarvoor keken zij naar tweelingen van wie de één rookte en de ander niet. Van 52.000 tweelingen die tussen 1886 en 1958 werden geboren, onderzochten de wetenschappers gegevens over de leefwijze, doodsoorzaak en eventuele

Het onderzoek heeft aangetoond dat bij de gebruikers van tabak, om te snuiven of te roken, Parkinson minder vaak voorkwam dan bij hun tweelingbroer of -zus die geen nicotine binnenkreeg.

De wetenschappers, onder leiding van Nancy Pedersen en Karin Wirdefeldt, hebben hun studie gepubliceerd in het medisch tijdschrift Annals of Neurology. Zij zeggen het kennelijk beschermende effect van nicotine nog niet te kunnen verklaren."

Zoals ik altijd doe wanneer ik een logje voorbereid, ging ik op zoek naar een bijpassend plaatje. En, toeval of niet, stuitte ik op een plaatje van een rokende Dylan Thomas. Een schrijver/dichter, waarvan ik me de naam nog herinnerde uit een Amerikaanse film over een idealistische lerares die Engelse literatuurles gaf aan achterstandsjongeren.

Ergens van de week op televisie geweest, en met mijn zieke hoofd een stukje van gezien. De lerares vroeg een collega hoe ze de leerlingen in poëzie geïnteresseerd kon krijgen, welke dichter hen aan zou spreken. De collega noemde toen Dylan. De lerares dacht aan Dylan Thomas, hij bedoelde Bob Dylan. De start van poëzievergelijking tussen die twee in de klas.

De naam van Dylan Thomas is blijven hangen. Een "leef groots en meeslepend"-type, die geen idee had, hoe hij al die drank, drugs en vrouwen in zijn korte leven moest proppen. Uiteindelijk is hij hieraan tragisch op jonge leeftijd (39) ten onder gegaan. En zo hoort het ook. Voer voor legendes. Á la James Dean. Rebel Without A Cause.

Hoe dan ook. Dylan Thomas heeft van het anti-Parkinsoneffect weinig mogen meemaken. Hij werd niet eens oud genoeg om Parkinson te krijgen. En roken is dus toch wellicht ergens goed voor.

Och.

Met die vijftien jaar roken van mij ben ik op voorhand wel beschermd.

PS Ohja. Dylan Thomas wordt het grootste Britse talent van de twintigste eeuw genoemd, zowel wat korte verhalen als gedichten schrijven betreft (klik ook hierboven op de link met zijn naam). Dus wellicht binnenkort toch maar eens iets van lezen.
2e PS Hier is trouwens een audioversie van zijn (meest beroemde) gedicht "Do not go gentle into that good night" te horen. Klinkt bijna als een liedje.

Slaap je slank?!

Ik heb het hier wel vaak genoeg over slapen, dus ik houd het dit keer kort. Een favoriete hobby van me, die ik helaas te weinig uit kan oefenen. Drukdrukdruk enzo, je kent het wel. Maar nu heb ik de zoveelste reden ontdekt om voortaan toch maar dat boek weg te leggen en mijn hoofd op het kussen te vleien, die puzzel af te sluiten en schaapjes te gaan tellen, en de televisie uit te zetten en naar dromenland te vertrekken. Want wat lees ik op nu.nl?

Hint; Let trouwens op de tijd van plaatsing!
+++++
Slaapgebrek kan leiden tot gewichtstoename
Uitgegeven: 7 december 2004 06:51
WASHINGTON - Mensen die een paar pondjes zijn aangekomen, kunnen dat te wijten hebben aan te weinig slaap. Dat blijkt uit twee afzonderlijke onderzoeken die maandag in de Verenigde Staten zijn gepubliceerd.
In een studie van de universiteit van Chicago sliepen mensen twee nachten niet langer dan vier uur per nacht. Zij vertoonden en verlaging met 18 procent van het hormoon leptine, dat aangeeft dat het lichaam even geen voedsel meer nodig heeft. Het peil van het hormoon ghreline, dat een hongergevoel geeft, steeg juist met 28 procent.
Een ander onderzoek toont aan dat hoe minder mensen slapen, hoe meer ze wegen. Daarbij hanteerden de onderzoekers van de universiteit van Californië de zogeheten body mass index, die de verhouding tussen lengte en gewicht aangeeft.
Hieruit blijkt dat mensen die altijd vijf uur of minder per nacht slapen, gemiddeld 14,9 procent meer ghreline en 15,5 procent minder leptine in hun bloed hebben dan degenen die acht uur per nacht slapen.
+++++

Ja zeg. Logisch hieruit volgend, als ik tien uur per nacht slaap, val ik dus af?! En dat terwijl ik me al drie weken loop uit te hongeren met boterhammen met Slankie smeerkaas??

Sjies. Tijd om naar bed te gaan.

Prins Bernhard, vaarwel

Prins Bernhard, 1911 - 2004

Normaal gesproken is Peng niet zo van de actualiteiten, daar zijn anderen tenslotte stukken beter in dan dat zij zelf is. Maar deze keer wilde ik daar toch even mijn beschouwing op loslaten.

Op Prins Bernhard bedoel ik, die vanavond overleden is. Eén en ander wist ik natuurlijk al wel over hem, en zojuist heb ik nog even zijn levensverhaal nagelezen op nu.nl. Zijn leven leest een beetje als een spannend jongensboek. Wel een jongen van adelijke afkomst natuurlijk, dat wel. Wat moet die man een hoop genoten hebben in zijn leven, en op de één of andere manier gun ik hem dat ook wel. Het was tenslotte een uitermate charmante man.

Op safari in Afrika, in gesprek met de groten der aarde, oorlogsheld, vliegenier, filmer en fotograaf, anjerkweker... En altijd genieten van de goede dingen die het leven te bieden heeft. Een groots diner, een lekker glas wijn of ijskoud bier, een goede sigaar, een luxe vakantie, een snelle auto of (naar men fluistert) een mooie vrouw, kortom het leven van een jetset-playboy bijna. Het woord 'prinsheerlijk' lijkt voor hem te zijn uitgevonden.

En toch. Hij wist toch altijd wel weer de dingen te doen, die de harten van de Nederlanders stalen. Van actief verzet bieden, zelfs meevechten tijdens de Tweede Wereldoorlog, tot het betalen van de boete van de jongens van de Albert Heijn die winkeldieven iets te hardhandig in de kraag grepen.

Ook mijn hart heeft hij daarmee wel een beetje gestolen, al was het niet altijd even ethisch verantwoord wat hij deed.

Bernhard, ouwe boef, het ga je goed. Ik weet zeker dat je breed glimlachend daarboven ergens op een wolkje zit.

Romantisch...

Ahhhh... Kijk nou. Dames. Hoeveel romantischer willen we het nog hebben dan?

"Een zakenman uit Zuid-Afrika heeft de Kroatische stad Split op zijn kop gezet. De man, Keith van der Spuy, werd op slag verliefd op een vrouw die hij vluchtig zag bij een bar tijdens zijn tussenlanding. Hij annuleerde meteen zijn vlucht en ging op zoek naar de vrouw. "Ik blijf net zo lang in Split totdat ik haar heb gevonden. Haar lange zwarte haren en haar mooie glimlach hebben mij betoverd. Ik wil haar graag nog een keertje zien." De zakenman heeft inmiddels de hulp ingeschakeld van de lokale media."

(Bron: nu.nl)

Sta(h)tiegeld

Berichtje op nu.nl:

Actie 'flessenpost' bij Albert Heijn

Uitgegeven: 13 augustus 2004 13:18
Laatst gewijzigd: 13 augustus 2004 13:19

TILBURG - FNV Bondgenoten begint woensdag met acties bij Albert Heijn om betere betaling van uitzendkrachten af te dwingen. Klanten van de supermarkt worden opgeroepen in de teruggebrachte lege flessen euromuntjes te stoppen.

Dat heeft bestuurder H. Westerhof van de vakbond vrijdag gezegd. "Met deze flessenpost maken ze dan duidelijk dat ze ook vinden dat de uitzendkrachten bij de distributiecentra beter betaald moeten krijgen", aldus Westerhof. Hij verwacht dat de actie tot hinderlijke vertragingen leidt bij de winkels.

Vrijdag liep het ultimatum af dat de vakbond AH had gesteld.

Als tiener heb ik jarenlang voor een klein loontje bij AH de vakken gevuld, ben slagerijbediende geweest en zelfs kantinejuf, om mijn studie te kunnen betalen.

Laat ik nou inmiddels (zie 4 logjes hieronder) al heel wat Eurocentjes hebben.

En ook nog een stuk of 40 lege flessen.

Economielessen

"Bijna een op de twee werklozen is jongere

GENEVE - De jeugdwerkloosheid is nog nooit zo groot geweest als nu. Over de hele wereld zitten 88 miljoen jongeren zonder werk. Ze vormen bijna de helft van het totale aantal werklozen, zo blijkt uit een woensdag gepubliceerd rapport van het Internationale Arbeidsbureau in Genève.

Jongeren (tussen de 15 en 24 jaar) vormden in 2003 47 procent van de 186 miljoen mensen zonder werk, terwijl ze maar 25 procent innamen van de beroepsbevolking (tussen de 15 en 64 jaar). De jeugdwerkloosheid kwam uit op 14,4 procent van de beroepsbevolking, ruim een kwart meer dan in 1993.

In het laatste decennium van de vorige eeuw steeg het aantal jongeren in de wereld met 10,5 procent tot 1,1 miljard. Het aantal banen voor hen nam toe met maar 0,2 procent tot 526 miljoen.

De werkloosheid onder jongeren is vooral groot in de ontwikkelingslanden, waar 85 procent van de jongeren in de wereld leeft. De jeugdwerkloosheid daar is 3,8 maal groter dan de werkloosheid onder volwassenen. In de industrielanden ligt dat percentage op 2,3."

Bovenstaand artikeltje kwam ik tegen op nu.nl.

Voor mij geeft het aanleiding tot wat overpeinzingen.
Waarom moeten wij, de huidige werkende generatie, doorwerken tot ons 65e en misschien wel langer, terwijl er bijna de helft van een complete jonge generatie werkloos thuis zit? (Gemene stemmetjes fluisteren mij dan in, dat een jongere-startsalaris veel lager is, en daar dus minder belasting en andere sociale premies over te vangen zijn)

En, als we het dan toch over de werkgelegenheid hebben.
Waarom geeft het Ministerie van Economische Zaken subsidie voor het 'outsourcen' van arbeidsplaatsen naar de lagere lonenlanden? Zo kan het gebeuren dat een tuinmeubelfabrikant eerst (Nederlandse) medewerkers ontsloeg, vervolgens de EZ-bonus opstreek en daarna hetzelfde werk voor de helft van het geld in een lage lonenland liet doen. Een mooie les "Hoe help ik mijn eigen economie naar de knoppen".

Ohja, nog een aardige tussendoor. Op de middelbare school werd mij geleerd, dat de wereldeconomie voornamelijk gebaseerd was op gevoel. Als de Amerikaanse president roept dat hij denkt dat de economie aantrekt, hopla, de beurzen schieten door het dak. En vice versa.

Waarom, oh waarom, hebben wij hier in Nederland dan politici die om het hardst als kippen zonder kop roepen dat het zo slecht gaat met onze economie? Als je het maar lang en hard genoeg roept, gaan we het vanzelf wel geloven, ja.

Ander berichtje.

"Huishoudens staan zes miljard rood

AMSTERDAM - De Nederlandse huishoudens hebben in de eerste helft van dit jaar in totaal voor zes miljard euro rood gestaan bij de bank. Dat is vergelijkbaar met dezelfde periode vorig jaar, meldt het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) maandag.

Ook het lenen van zogeheten consumptief krediet (krediet voor de aankoop van duurzame consumptiegoederen) is bijna onveranderd gebleven op 5,1 miljard euro. Het merendeel (62 procent) van de huishoudens kreeg een lening bij een bank of creditcardorganisatie."

Waarom wordt, ondanks datzelfde massaal 'outsourcen' naar die lage lonenlanden, het leven tóch steeds duurder, worden Eurocenten afgerond naar boven en daarna afgeschaft, is een biertje op een terras niet meer te betalen en uit eten gaan al helemaal niet meer?

Waarom moeten we massaal een stap terug doen en ons desondanks nog in de schulden steken?

Waarom maken alle grote bedrijven (Binck, KPN, TNT, UPC, VNU, Cisco) grote, onverwachte, en zelfs recordwinsten en merk ik daar niets van terug in mijn immer afslankende portemonnee?

Waarom verhoogt de NS (jawel, ik werd geïnspireerd) de prijzen voor zijn treinkaartjes, waar ze uiteindelijk godbetert Olympische atleten van gaan sponsoren?
Waarom betaal ik kijk- en luistergeld terwijl het hele zomerprogramma op televisie één grote herhaling is?

Waarom wordt Schiphol geprivatiseerd, terwijl gebleken is dat NS het op eigen benen alleen maar minder goed doet? Is dat leren van je fouten, of gewoon weer goedkoop een korte termijnslag slaan?

Ik denk dat ik best een aardige meid ben. Maar als er hard gespeeld moet worden, kan ik het ook.

Vanaf vandaag ga ik Eurocenten sparen. Ha!

Red Adair

Oneerbiedig gezegd, ze lijken wel met bosjes tegelijk om te vallen deze week. Zojuist lees ik op nu.nl dat olie-brandweerman Paul 'Red' Adair is overleden, 89 jaar oud.

Echt bekend werd Red na de Golfoorlog, toen hij tientallen in brand gestoken oliebronnen in Koeweit wist te blussen. De techniek werkt meen ik als volgt. Niet zonder gevaar voor eigen leven, worden heel precies en met de nodige expertise explosieven geplaatst in de mond van de in brand staande oliebron. Als deze tot ontploffing worden gebracht, ontstaat er een soort vacuüm waardoor de brand tijdelijk geen voeding meer krijgt en aldus uitdooft.

Red Adair was dé vakman op zijn gebied; ook de oliebranden in Irak zijn door zijn bedrijf in recordtijd geblust. Stiekem is het een beetje een held van me. Het moet toch geweldig zijn om iets te kunnen wat bijna niemand anders kan, en daar je (zeer goed belegde) boterham mee te verdienen?

In 1993, toen inmiddels al op de behoorlijke leeftijd van 78 jaar, heeft hij zijn bedrijf verkocht en is op zijn lauweren gaan rusten. Dat wil zeggen. Natuurlijk her en der nog steeds betrokken bij het blussen van oliebranden, want dat zat nu eenmaal in zijn bloed, en dat ging er ook niet meer uit.

Red's eigen vlammetje is nu ook gedoofd. En laat ons de expertise van het oliebranden-blussen na. Een prachtige erfenis, die veel (erger) milieuleed kan voorkomen.

Red, bedankt. En dat je nog maar veel brandjes mag blussen op de Eeuwige Jachtvelden.

Paul 'Red' Adair, 1915-2004

Venus

'k Vind het net een bolle buik met een navel, dat stipje op de zon....

(hier kun je het live meemaken)

Europese verkiezingen; best schrikken!

Ik werd zojuist even fijn met mijn neus op de feiten gedrukt. Shock horror! Zat met mijn liefje even de lijsten voor de Europese verkiezingen door te nemen, alvorens het vodje richting papierbak te verwijzen. Zal je altijd zien dat er bekenden op staan. Martin Gaus voor de Partij voor de Dieren; da's nou jammer. Anders hadden ze wellicht nog op mijn stem kunnen rekenen.

Gelukkig hoef ik de heer Gaus niet tot mijn bekendenkring te rekenen. Maar er stonden ook echte bekenden op. Een collega van mijn werk, maar da's niet zo erg want ze staat erop voor D66; dat kan nog wel. Minder geslaagd dat ze blijkbaar gelieerd zijn aan de lijst van de VVD, maar alla. Daar wil ik nog wel over nadenken.

Erger werd het toen ik de lijst van de VVD ging doornemen. Op nummero uno meneer Jules Maaten. Laat ik nou net van de week een artikel hebben gelezen over deze brave borst in de Intermediair. Meneer Maaten en zijn maten op verkiezingstournee in de Rotterdamse haven. Het hele artikel is eigenlijk een grote karikatuur van deze lijsttrekker. Hij staat zich te vergapen en bedient zich constant van opmerkingen als 'Wat een machtig complex' en 'Het blijft mooi'. Echt wat je verwacht van een intelligente politicus die bovenop zijn portefeuille zit. Maar daavoor moeten we bij partijgenoten zijn, zo lezen we in het artikel. Beh. Not my kinda guy. Wel hartelijk moeten lachen om het artikel.

En dan is het echt schrikken. Een stukje verder naar onder tref ik de naam van een oud-verenigingsgenoot. Een kwal van het zuiverste water. Bij nader inzien verbaast het me eigenlijk niets dat hij in de politiek terecht gekomen is, het is altijd al een draaikont geweest. Brrrr. Nee, nu weet ik meteen weer waarom ik niet op de VVD stem, en het dus ook zeker niet zal doen tijdens de Europese verkiezingen.

Misschien toch maar de SP dan.

Iemand nog een stemadvies voor me?

Ongewenste intimiteiten?

De kranten en andere bladen stonden er vol mee. Een oud-ministerpresident die beschuldigd wordt van sexuele intimidatie, omdat hij iemand een arm om de schouders had geslagen. En daar was de dame in kwestie niet van gediend. En wie kent er niet de verhalen van de door mannen gedomineerde beroepen waar vrouwen constant te maken krijgen met sexueel getinte toespelingen? Bij de politie bijvoorbeeld zorgde dat een tijdje geleden nog voor een rel, toen een agente aan de bel trok.

Als man, en zeker als leidinggevende, moet je de laatste jaren goed oppassen met wat je zegt en doet, je kunt tenslotte zomaar beschuldigd worden van ongewenste intimiteiten en/of sexuele intimidatie. Vanavond tijdens het college ging het erover. Wat is (on)toelaatbaar, waar trek je de grens?

Een klasgenote van me had een, naar mijn mening, uitermate verfrissende kijk op de zaak. Zij stelde dat sexuele intimidatie, op bewust kwaadwillende personen na, niet bestaat. Het is niet zozeer de zaak van de man die zijn hormonen niet in bedwang kan houden, maar meer van de vrouw, die niet op een duidelijke manier aangeeft hier niet van gediend te zijn. Op de manier waar er nu mee omgegaan wordt, zei ze, blijft de vrouw in de slachtofferrol en de man in zijn rol van boeman. Heb dan ook als vrouw eens het lef om de zaak om te keren en duidelijk te zeggen dat je geen trek hebt in dubbelzinnige opmerkingen of toenaderingspogingen van een man.

Daar wringt vaak de schoen; wij dames willen graag aardig gevonden worden, we willen andermans gevoelens niet kwetsen. Dus in plaats daarvan klagen we over onze eigen gekwetste gevoelens. Ik vond het een boeiende stelling. Ik heb ook wel eens een jongen gezoend terwijl ik daar eigenlijk helemaal geen trek in had, alleen maar om hem niet teleur te stellen. Was natuurlijk ook mijn eigen schuld, had ik hem maar niet de hele avond biertjes voor me moeten laten halen. Yeah, right.

Kijk, zover zijn we dus al met emancipatie.

Risicomijden

De afgelopen week las ik een log van Caspar genaamd Told you so!, die me aan het denken zette. Hij vertelde daarin over het treinongeval op Amsterdam Centraal van afgelopen woensdag, en hoe daar door de media mee omgesprongen werd. Er werd nauwelijks omgekeken naar slachtoffers of gedupeerden, er werd slechts gezocht naar de verantwoordelijke voor dit ongeval. Functioneerden de openbare instanties wel zoals het hoorde, waren er geen slordigheidsfoutjes gemaakt? Want zulks is natuurlijk ondenkbaar voor een openbare, danwel overheidsinstantie.

Dat is ook iets dat mij stoort, telkens als er iets gebeurt in Nederland. De hele menselijke factor wordt voor het gemak maar overgeslagen, slachtofferleed, gedupeerden, rouw, verdriet, onmacht, woede, er wordt haastig aan voorbijgegaan. Nee, de schuldige dient gevonden te worden. En de schuldige is een bedrijf. Een organisatie. Een overheid(-sinstantie). Deze horen perfect en onfeilbaar te zijn. Terwijl ook daar mensen werken. Gewone mensen, die net als iedereen ook wel eens een fout maken.

Ja, laat die maar even bezinken. En jawel, om maar meteen door te pakken, ook politici maken wel eens een fout. Het zijn ook geen computers, alhoewel sommigen die werkelijkheid angstig dicht weten te benaderen. Dan kunnen wij, het volk, wel meteen blèren dat een dergelijk politicus maar af moet treden, en natuurlijk roepen we dan ook dat we het zelf beter weten. Maar zouden we het echt zoveel beter doen? Eerlijk gezegd, als ik zie wat een rotzooi de dames en heren in de Tweede Kamer allemaal over zich uitgestort krijgen door ons, 'wat-je-ook-doet, het-is-nooit-goed, want-we-hebben-altijd-wel-wat-te-zeiken' volkje, dan krijg ik met de dag meer respect voor ze. En da's dan eens de andere kant van het verhaal.

Let op, nu word ik vermetel. Geweld en onveiligheid op straat, de steeds meer toenemende individualisering van onze maatschappij, de 'ikke-ikke-en-de-rest-kan-stikke' mentaliteit; komt je bekend voor? Ook zo'n hekel aan? Lees dan dit stukje nog eens een keer. En vraag jezelf twee dingen af. Eén; Is het geen tijd dat ikzelf eens ergens verantwoordelijkheid voor neem? En twee; Wat betekenen de woorden compassie, mededogen, medeleven, troosten, aandacht geven, aanmoedigen, etc. voor mij? Hoeveel tijd steek ik in andere mensen, wat zijn voor de verandering eens mijn plichten in plaats van mijn rechten...?

Om maar eens een oude dooddoener uit de kast te halen.
Verbeter de wereld. Begin bij mezelf.

Uithof

Als inwoner van Den Haag is het ook Peng niet ontgaan dat het schaatscentrum de Uithof gisteren in brand stond. Op zowel binnen- als buitenbaan heeft ze als kind nog menig rondje gedraaid op haar kunstschaatsen. Inmiddels is het alweer jaren geleden, en zo te lezen zal het nog wel even duren voordat ze er ooit weer een bezoek aan kan brengen om te schaatsen.

Zo'n brand heeft altijd bij-effecten. Verkeer moet omgeleid worden, bewoners van nabijgelegen panden worden geëvacueerd, etc.

Maar wat te denken van onderstaand bij-effect, tegengekomen op nu.nl?

"De telefooncentrale van het schaatscentrum is door de brand danig in de war geweest. Wie het algemene nummer belde, werd doorgeschakeld naar een nietsvermoedende inwoner van Enschede. Van maandagavond tot dinsdag halverwege de ochtend stond zijn telefoon roodgloeiend. Hij heeft energieleverancier Eneco aan de lijn gehad, evenals een verzekeraar en mensen die iets wilden weten over activiteiten die de komende tijd op de overdekte ijsbaan zouden plaatsvinden."

Verdraagzaamheid, humor en wat dies meer zij...

Via dit weblog ook weer eens terechtgekomen op fok.nl. Een nieuwssite waarbij de bezoekers zelf hun mening mogen geven op de verschillende actualiteiten. Ten eerste werd ik niet blij van het niveau van de reacties (de vele taal- en spellingsfouten nog daargelaten), en ten tweede vielen me een paar dingen op.

Als je de bezoekers van fok.nl neemt als een doorsnede van de Nederlandse bevolking (waar ongetwijfeld meer argumenten tegen, dan voor zijn, en gelukkig maar) dan kan ik het volgende constateren;

* Nederlanders worden steeds minder verdraagzaam

* En dan in het bijzonder wat iedereen die buiten de marge valt betreft; allochtonen mogen Nederland al helemaal niet meer in en het liefst moeten degenen die hier al zijn, ook maar wegwezen.

* Maar ook tegenover elkaar is men de onverdraagzaamheid zelve. Ieders eigen mening is wet, en ieder die daarvan afwijkt (gek he) wordt verwenst met de meest vreselijke ziekten.

* Andere punten van onverdraagzaamheid: het feit dat "men in Den Haag" geen flauw idee heeft wat er onder de bevolking leeft, geknoei met sociale premies en uitkeringen, ongevallen met onschuldige slachtoffers (kinderen ed.), bommeldingen, algemeen asociaal gedrag etc.

* Dingen die altijd erg goed scoren (verbazingwekkend, werkelijk) zijn sex, drank, celebrities en criminaliteit/geweld onder leeftijdsgenoten, afgaand op het aantal reacties op die onderwerpen. Combinaties daarvan zijn natuurlijk helemaal fantastisch. (Je zou dit dan ook kunnen lezen als een handleiding op welke onderwerpen je "scoort" als je de gemiddelde Nederlander ergens voor wilt interesseren )

Ik word in mijn idee gesterkt door drie verschillende andere nieuwsberichtjes die mijn aandacht trokken op mijn favoriet, de neutralere nu.nl.

Ten eerste een artikel met de uitslag van een onderzoek dat uitwijst dat Nederlanders bang zijn voor het verlies van eigen cultuur. De reacties op dit artikel op fok.nl waren overigens weer van hoogstaand niveau, zoniet downright populistisch/racistisch te noemen.

Ten tweede het artikel dat waarschuwt, naar aanleiding van een ander onderzoek, naar de toename van anti-semitisme in de Europese Unie.

En ten derde het artikel dat Nederlanders, zo is alweer uit onderzoek gebleken, minder onzeker zijn over wat "goed" en wat "kwaad" is. Meer dan voorgaande jaren blijken bijvoorbeeld voor het gevoel van de Nederlander zaken als fraude niet meer door de beugel te kunnen.

Ik heb zo het idee dat de wal bezig is het schip te keren wat onze normen en waarden betreft. Of Nederland daar ook gezelliger van wordt, is de vraag, alleen de toekomst zal het leren.